Ένας γυμνασμένος νεαρός στρατιώτης προκάλεσε μια νέα κοπέλα, προσπαθώντας να δείξει τη δύναμη και την ανωτερότητά του, αλλά δεν είχε ιδέα ποια ήταν και τι πραγματικά μπορούσε να κάνει 😱😨
Η αίθουσα γυμναστικής βούιζε από τον συνηθισμένο θόρυβο. Κάποιοι σήκωναν βάρη, άλλοι δούλευαν με σάκους, ακούγονταν χτυπήματα, εντολές και σύντομες συζητήσεις. Όλα ήταν όπως πάντα — ο καθένας ασχολιόταν με τον εαυτό του και δεν έδινε σημασία στους άλλους.
Όμως ανάμεσα σε όλους ξεχώριζε μία κοπέλα.
Ήταν νεοσύλλεκτη και είχε εμφανιστεί στη μονάδα μόλις πρόσφατα. Από τις πρώτες κιόλας μέρες την αντιμετώπισαν ψυχρά. Κανείς δεν ήθελε να μιλήσει μαζί της, στις αποστολές την απέφευγαν, στην τραπεζαρία καθόταν πάντα μόνη. Πίσω από την πλάτη της ψιθύριζαν, μερικές φορές γελούσαν, αλλά σχεδόν κανείς δεν της έλεγε κάτι κατά πρόσωπο. Ήταν σαν ξένη ανάμεσα στους δικούς της.
Εκείνη την ημέρα στεκόταν μπροστά σε έναν σάκο του μποξ και δούλευε ήρεμα τα χτυπήματά της. Οι κινήσεις της ήταν ακριβείς, χωρίς περιττή ένταση. Δεν βιαζόταν, δεν προσπαθούσε να αποδείξει κάτι — απλώς προπονούνταν.
Τότε ήταν που την πρόσεξε εκείνος.
Ένας νεαρός, γυμνασμένος στρατιώτης, γεμάτος αυτοπεποίθηση, με ένα θρασύ χαμόγελο. Του άρεσε να βρίσκεται στο επίκεντρο και να δείχνει ποιος είναι ο αρχηγός. Και η νέα κοπέλα έγινε για εκείνον ένας εύκολος στόχος.
Πλησίασε και χαμογέλασε ειρωνικά.
— Τι δυνατοί που είμαστε. Πρόσεχε μην τραυματίσεις το χέρι σου.
Η κοπέλα ούτε καν τον κοίταξε. Συνέχισε να χτυπά τον σάκο, σαν να μην υπήρχε. Αυτό τον ενόχλησε.
— Σαν κι εσένα θα έπρεπε να κάθονται στο σπίτι και να μεγαλώνουν παιδιά, όχι να παριστάνουν τους στρατιώτες εδώ.
Η κοπέλα σταμάτησε για μια στιγμή και απάντησε ήρεμα:
— Δεν σε αφορά.
Χαμογέλασε πιο πλατιά.
— Τι έγινε; Νομίζεις ότι είσαι δυνατή;
Άλλοι άρχισαν να πλησιάζουν. Κάποιοι σταμάτησαν με τα βάρη, άλλοι απλώς ακούμπησαν στον τοίχο. Όλοι ήθελαν να δουν πώς θα τελειώσει.
— Έλα λοιπόν, αν είσαι τόσο ξεχωριστή, δείξε τι μπορείς να κάνεις, — είπε πιο δυνατά.
— Δεν έχω τίποτα να σου δείξω, — απάντησε εκείνη και γύρισε ξανά στον σάκο.
Αλλά ο νεαρός δεν σκόπευε να σταματήσει.
Έκανε ένα απότομο βήμα μπροστά και, χωρίς προειδοποίηση, έδωσε ένα γρήγορο και ακριβές χτύπημα. Το χτύπημα ήταν επαγγελματικό. Η κοπέλα δεν πρόλαβε να αντιδράσει και έπεσε στο πάτωμα.
Η αίθουσα ησύχασε.
Ήταν ξαπλωμένη, κρατώντας το πλευρό της, προσπαθώντας να αναπνεύσει. Ο πόνος ήταν έντονος, αλλά κάτι άλλο ήταν πιο δυνατό — ο θυμός. Σήκωσε το βλέμμα της προς αυτόν, και στα μάτια της δεν υπήρχε ούτε σύγχυση ούτε φόβος. Μόνο ψυχρότητα.
Ο στρατιώτης χαμογέλασε και έκανε ένα βήμα πίσω.
— Αυτό ήταν. Μάθε τη θέση σου, γυναίκα, και πήγαινε σπίτι.
Μερικοί από το πλήθος γέλασαν σιγανά.
Το κορίτσι σηκώθηκε αργά στα πόδια της.
Πρώτα τεντώθηκε, μετά κατέβασε το χέρι της και κοίταξε τον νεαρό κατευθείαν. Ήδη χωρίς συναισθήματα, χωρίς βιασύνη, σαν κάτι μέσα της να είχε αλλάξει.
— Τελείωσες; — ρώτησε ήρεμα.
Ο στρατιώτης χαμογέλασε πονηρά, αλλά στην ματιά του φαινόταν ήδη ένταση. Το κορίτσι έκανε ένα βήμα μπροστά.
Η πρώτη κίνηση ήταν γρήγορη και ακριβής. Μετά η δεύτερη. Κινείτο με αυτοπεποίθηση, χωρίς περιττές κινήσεις. Όχι σαν αρχάρια, αλλά σαν κάποιος που ξέρει πολύ καλά τι κάνει.
Ο νεαρός προσπάθησε αρχικά να απαντήσει, ενεργώντας σαν επαγγελματίας, αλλά σύντομα κατάλαβε ότι δεν ήταν τόσο απλό. Κάθε χτύπημά του έβρισκε σαφή αντίδραση. Δεν υποχωρούσε, δεν έχανε την ψυχραιμία της, κρατούσε αποστάσεις και διάβαζε τις κινήσεις του.
Το πλήθος σιώπησε. Κανείς δεν γελούσε πια.
Και κάποια στιγμή όλα τελείωσαν. Μια απότομη κίνηση από το πλάι — ακριβής, δυνατή. Ο νεαρός δεν άντεξε και βρέθηκε στο πάτωμα.
Στο γυμναστήριο επικράτησε σιωπή.
Πλησίασε, αναπνέοντας βαριά, αλλά στέκοντας σταθερά στα πόδια της.
— Ο παππούς μου υπηρέτησε. Ο πατέρας μου υπηρέτησε. Και εγώ θα υπηρετήσω, — είπε κοιτάζοντάς τον από πάνω. — Με προετοίμαζαν γι’ αυτό από παιδί. Και άνθρωποι σαν εσένα δεν πρέπει και δεν μπορούν να με εμποδίσουν. Την επόμενη φορά θα πονέσει περισσότερο. Κατάλαβες;
Δεν απάντησε τίποτα. Απλώς την κοίταζε, και στα μάτια του ήταν ξεκάθαρο — κατάλαβε.
Από εκείνη την ημέρα, κανείς στο γυμναστήριο δεν την αντιμετώπιζε πια όπως πριν.


