Μέρος 1
😨 Ένας δισεκατομμυριούχος αποφάσισε να επιλέξει τη μέλλουσα σύζυγό του βλέποντας μόνο τα μαλλιά της, χωρίς να κοιτάξει ούτε το πρόσωπο ούτε το σώμα των κοριτσιών: όμως όταν, μετά την επιλογή του, έβγαλαν το μαύρο πέπλο από το κεφάλι της εκλεκτής του, ο άντρας έμεινε άφωνος από το σοκ…
Ο Αλέξανδρος ήταν σαράντα ετών. Είχε στην κατοχή του μια τεράστια επιχειρηματική αυτοκρατορία και είχε πλέον κουραστεί από τις γυναίκες που ενδιαφέρονταν όχι για τον ίδιο, αλλά για τα χρήματά του.
Μια μέρα αποφάσισε να κάνει ένα ασυνήθιστο πείραμα.
— Θέλω να επιλέξω τη σύζυγό μου χωρίς να δω ούτε το πρόσωπο ούτε το σώμα της, είπε στον βοηθό του, τον Μάικλ.
Λίγες μέρες αργότερα, είκοσι ανύπαντρες γυναίκες προσκλήθηκαν στην έπαυλή του.
Καθεμία στεκόταν πίσω από ένα παραβάν που έκρυβε εντελώς το σώμα και το πρόσωπό της. Το μόνο που μπορούσε να δει ο Αλέξανδρος ήταν τα μακριά μαλλιά που έπεφταν ελεύθερα πίσω από το παραβάν.
Τα μαλλιά κάθε κοπέλας ήταν εντελώς διαφορετικά.
Η μία είχε μακριές χρυσαφένιες μπούκλες. Η άλλη πυκνά μαύρα μαλλιά. Η τρίτη είχε κοντό κόκκινο κούρεμα.
Ο Αλέξανδρος περπατούσε αργά κατά μήκος των παραβάν και παρατηρούσε προσεκτικά τα μαλλιά των γυναικών.
Δεν έκανε ερωτήσεις και δεν προσπαθούσε να μάθει ποια βρισκόταν πίσω από κάθε παραβάν.
Τελικά, ο άντρας σταμάτησε μπροστά σε μία από τις κοπέλες.
Τα μαλλιά της ήταν απλά — μακριά, σκούρα καστανά και λίγο ατημέλητα.
Ο Αλέξανδρος τα κοίταξε για μερικά δευτερόλεπτα και στη συνέχεια είπε:
— Την επέλεξα.
Στην αίθουσα επικράτησε απόλυτη σιωπή.
Ο Μάικλ φάνηκε να αγχώνεται.
— Είστε σίγουρος, κύριε;
— Απόλυτα.
Ζήτησαν από την κοπέλα να βγει μπροστά.
Στεκόταν ακίνητη, ενώ το πρόσωπό της εξακολουθούσε να καλύπτεται από ένα μαύρο πέπλο.
Ο Αλέξανδρος πλησίασε.
— Βγάλτε το πέπλο.
Η κοπέλα σήκωσε αργά τα χέρια της.
Και όταν το ύφασμα έπεσε από το πρόσωπό της, ο Αλέξανδρος χλώμιασε.
Την αναγνώρισε αμέσως.
Όμως το χειρότερο δεν ήταν καν αυτό…
Μέρος 2
Μπροστά στον Αλέξανδρο στεκόταν η Έλενα.
Το κορίτσι που δεν είχε δει εδώ και δεκαπέντε χρόνια.
Κάποτε ήταν η πρώτη του αγάπη.
Είχαν γνωριστεί ακόμη στο πανεπιστήμιο, όταν ο Αλέξανδρος ήταν ένας απλός φοιτητής και ονειρευόταν μόνο ότι κάποια μέρα θα δημιουργούσε τη δική του εταιρεία.
Η Έλενα ήταν ο μοναδικός άνθρωπος που πίστευε σε εκείνον όταν δεν είχε ούτε χρήματα ούτε γνωριμίες.
Όμως μια μέρα εξαφανίστηκε.
Ο Αλέξανδρος προσπάθησε για πολλά χρόνια να τη βρει, αλλά χωρίς αποτέλεσμα.
Ποτέ δεν κατάλαβε γιατί έφυγε ξαφνικά από τη ζωή του.
— Αυτό είναι αδύνατον…, — ψιθύρισε.
Η Έλενα τον κοίταξε στα μάτια.
— Κι εγώ δεν περίμενα να σε δω εδώ.
Ο Μάικλ κοιτούσε μπερδεμένος πότε τον έναν και πότε την άλλη.
— Γνωρίζεστε;
Ο Αλέξανδρος δεν απάντησε.
Κοίταζε τα μαλλιά της Έλενας.
Και ξαφνικά κατάλαβε γιατί του φαίνονταν τόσο γνώριμα.
Όταν ήταν φοιτητές, η Έλενα είχε πάντα μακριά μαλλιά και τα έδενε με μια απλή μαύρη κορδέλα.
Μια μέρα ο Αλέξανδρος της χάρισε μια τέτοια κορδέλα πριν από την πρώτη του συνέντευξη για δουλειά.
— Θα σου φέρει τύχη, — του είχε πει τότε η Έλενα.
Ο Αλέξανδρος χαμογέλασε.
— Το πιστεύεις πραγματικά;
— Όχι. Αλλά θέλω να το πιστέψεις εσύ.
Μετά την εξαφάνισή της, για πολλά χρόνια κρατούσε μια δεύτερη ίδια κορδέλα στο συρτάρι του γραφείου του.
Όμως τώρα τον βασάνιζε ένα ερώτημα.
— Γιατί έφυγες τότε;
Η Έλενα χαμήλωσε τα μάτια.
— Επειδή ήρθε σε μένα ο πατέρας σου.
Ο Αλέξανδρος συνοφρυώθηκε.
— Τι;
— Μου είπε ότι, αν δεν εξαφανιζόμουν από τη ζωή σου, θα κατέστρεφε την καριέρα σου πριν προλάβεις να πετύχεις οτιδήποτε.
Ο Αλέξανδρος πάγωσε.
Όλη του τη ζωή πίστευε ότι η Έλενα τον είχε εγκαταλείψει όταν κατάλαβε πως δεν θα γινόταν ποτέ πλούσιος.
Και ακριβώς αυτή η σκέψη τον έκανε να μην εμπιστεύεται πλέον κανέναν.
— Γιατί δεν μου το είπες ποτέ;
Η Έλενα χαμογέλασε πικρά.
— Επειδή υποσχέθηκε ότι, αν επέστρεφα, δεν θα υπέφερε μόνο εσύ, αλλά και η μητέρα σου.
Στην αίθουσα επικράτησε απόλυτη σιωπή.
Ο Αλέξανδρος πλησίασε αργά την κοπέλα.
Για δεκαπέντε χρόνια επέλεγε γυναίκες με βάση την εμφάνιση, την κοινωνική τους θέση και την ομορφιά τους, προσπαθώντας να βρει εκείνη που θα τον αγαπούσε για αυτό που πραγματικά ήταν.
Και σήμερα, για πρώτη φορά, είχε κάνει μια επιλογή χωρίς να γνωρίζει τίποτα για τη γυναίκα.
Και εντελώς τυχαία είχε επιλέξει τον μοναδικό άνθρωπο που τον αγαπούσε ήδη από τότε που δεν είχε τίποτα.
— Δηλαδή όλον αυτόν τον καιρό ήσουν μόνη;
Η Έλενα κούνησε το κεφάλι.
— Όχι.
Έκανε μια παύση και τον κοίταξε.
— Έχω μια κόρη.
Ο Αλέξανδρος συνοφρυώθηκε.
— Πόσο χρονών είναι;
Η Έλενα απάντησε χαμηλόφωνα:
— Δεκαπέντε.
Ο άντρας σήκωσε απότομα το βλέμμα του.
Και εκείνη τη στιγμή κατάλαβε γιατί η Έλενα είχε αλλάξει τόσο πολύ όλα αυτά τα χρόνια.
Πριν από δεκαπέντε χρόνια είχε εξαφανιστεί από τη ζωή του.
Και τώρα στεκόταν μπροστά του με ένα μυστικό που μπορούσε να αλλάξει όλα όσα πίστευε μέχρι εκείνη την ημέρα. 😨