😨 Η πεθερά άφησε μόνη της στο απομονωμένο δάσος την έγκυο, ανεπιθύμητη νύφη της, ενώ ο γιος της βρισκόταν σε μακρινή αποστολή. Ήλπιζε ότι η νεαρή γυναίκα δεν θα μπορούσε να βρει μόνη της τον δρόμο της επιστροφής. Όταν όμως έπεσε η νύχτα, μια αλεπού εμφανίστηκε μέσα από το σκοτάδι και τότε συνέβη κάτι τρομακτικό…
— Σας παρακαλώ, μη με αφήσετε εδώ… Πονάω… Είμαι έγκυος… Δεν θα τα καταφέρω μόνη μου…
Η έγκυος Αλίνα, κρατώντας με τα δύο χέρια τη μεγάλη κοιλιά της, σηκώθηκε με δυσκολία από το βρεγμένο έδαφος και έκανε μερικά αβέβαια βήματα προς το αυτοκίνητο. Το πρόσωπό της ήταν χλωμό, δάκρυα κυλούσαν στα μάγουλά της και η φωνή της έτρεμε τόσο πολύ, που με δυσκολία μπορούσε κανείς να καταλάβει τα λόγια της.
Η πεθερά της δεν την κοίταξε καν στα μάτια.
— Σταμάτα να κάνεις σκηνές. Είσαι ενήλικη γυναίκα, θα τα καταφέρεις μόνη σου.
— Μα εδώ είναι δάσος… Έχει ήδη αρχίσει να σκοτεινιάζει… Σας παρακαλώ, μη με αφήσετε εδώ…
— Έπρεπε να είχες σκεφτεί νωρίτερα πώς θα ζήσεις από εδώ και πέρα.
Η Αλίνα άπλωσε το χέρι της προς το μέρος της, όμως η πεθερά της απλώς έκλεισε με δύναμη την πόρτα του αυτοκινήτου.
Ένα δευτερόλεπτο αργότερα, ο κινητήρας βρυχήθηκε, οι τροχοί πιτσίλισαν λάσπη πάνω στην έγκυο γυναίκα και το αυτοκίνητο άρχισε να απομακρύνεται αργά.
Η Αλίνα προσπάθησε για μερικά ακόμη δευτερόλεπτα να το ακολουθήσει, όσο της επέτρεπαν οι δυνάμεις της.
— Γυρίστε πίσω! Σας παρακαλώ! Ο γιος σας δεν θα σας το συγχωρήσει ποτέ!
Όμως το αυτοκίνητο γινόταν όλο και μικρότερο, μέχρι που εξαφανίστηκε εντελώς πίσω από τη στροφή του δασικού δρόμου.
Έμεινε μόνη.
Ο σύζυγός της βρισκόταν εκείνη την ώρα σε μακρινή αποστολή και δεν είχε την παραμικρή ιδέα ότι η μητέρα του είχε οδηγήσει σκόπιμα την έγκυο γυναίκα του σε ένα απομονωμένο δάσος.
Γύρω επικρατούσε τέτοια σιωπή, που μπορούσε κανείς να ακούσει τον άνεμο να κουνά τις κορυφές των πεύκων. Κάπου μακριά ακούστηκε ένα πουλί και ύστερα επέστρεψε ξανά η τρομακτική σιωπή.
Η Αλίνα κάθισε αργά δίπλα σε έναν πεσμένο κορμό και έκρυψε το πρόσωπό της στα χέρια της.
Επιτέλους κατάλαβε τη φρικτή αλήθεια.
Η πεθερά της δεν την είχε αγαπήσει ποτέ.
Μετά τον γάμο, η γυναίκα επαναλάμβανε συνεχώς ότι ο γιος της θα μπορούσε να είχε βρει μια «αξιοπρεπή κοπέλα» αντί να παντρευτεί την Αλίνα.
Όταν η Αλίνα έμεινε έγκυος, η κατάσταση έγινε ακόμη χειρότερη.
Η πεθερά έλεγε συνεχώς στον γιο της ότι η γυναίκα του τον είχε παντρευτεί μόνο για την οικονομική του άνεση και ήθελε να τον απομακρύνει από την οικογένειά του.
Ο σύζυγος είχε υπερασπιστεί την Αλίνα περισσότερες από μία φορές, όμως κάθε φορά η μητέρα του τον έπειθε ότι η γυναίκα του απλώς προσπαθούσε να τον στρέψει εναντίον της ίδιας του της οικογένειας.
Και πριν από μερικές εβδομάδες, η πεθερά είχε αρχίσει να ρωτά την Αλίνα για έγγραφα, τραπεζικούς λογαριασμούς και την οικογενειακή περιουσία.
Τώρα όλα έμοιαζαν να σχηματίζουν μια τρομακτική εικόνα.
Είχε μεταφέρει σκόπιμα την Αλίνα μακριά από τους ανθρώπους, ενώ ο γιος της βρισκόταν σε αποστολή.
Ήλπιζε ότι η έγκυος γυναίκα θα φοβόταν, θα έχανε τις δυνάμεις της και δεν θα μπορούσε να βρει τον δρόμο έξω από το δάσος.
Και ύστερα όλα θα μπορούσαν να παρουσιαστούν ως ατύχημα.
Μόνο και μόνο στη σκέψη αυτή, το αίμα της Αλίνας πάγωσε στις φλέβες της.
Προσπάθησε να τηλεφωνήσει στον σύζυγό της, αλλά στο τηλέφωνο εμφανιζόταν μόνο μία ένδειξη: «Χωρίς σήμα».
Προσπάθησε να καλέσει τις υπηρεσίες διάσωσης, όμως ούτε εκεί υπήρχε σήμα.
Άρχισε να σκοτεινιάζει γρήγορα.
Το κρύο περνούσε μέσα από τα ρούχα της, τα πόδια της έτρεμαν από την εξάντληση και όλο και συχνότερα η κοιλιά της σφιγγόταν από επώδυνους σπασμούς.
Η Αλίνα ακούμπησε την πλάτη της σε ένα δέντρο και ψιθύρισε:
— Μακάρι να είναι καλά το μωρό…
Ξαφνικά, κάπου ανάμεσα στα δέντρα, έσπασε ένα ξερό κλαδί.
Η Αλίνα σήκωσε απότομα το κεφάλι.
Πάγωσε.
Ανάμεσα στους κορμούς πέρασε μια κοκκινωπή φιγούρα.
Ύστερα ακούστηκε άλλο ένα βήμα.
Μέσα από το σκοτάδι του δάσους εμφανίστηκε αργά μια μεγάλη κόκκινη αλεπού.
Ήταν ασυνήθιστα μεγάλη και δεν φοβόταν καθόλου τον άνθρωπο.
Η πυκνή γούνα της ήταν καλυμμένη με σταγόνες βροχής και τα προσεκτικά μάτια της δεν έφευγαν από τη γυναίκα.
Η Αλίνα σταμάτησε να αναπνέει.
Φοβόταν ακόμη και να κινηθεί.
— Σε παρακαλώ… Μην πλησιάσεις… — ψιθύρισε μόλις που ακούστηκε.
Η αλεπού έκανε μερικά ακόμη βήματα.
Όμως, αντί να πλησιάσει την Αλίνα, σταμάτησε δίπλα στον πεσμένο κορμό.
Το ζώο κοίταξε τη γυναίκα για μερικά δευτερόλεπτα, έπειτα γύρισε το κεφάλι και κοίταξε προς τους πυκνούς θάμνους.
Η Αλίνα δεν καταλάβαινε τι συνέβαινε.
Σηκώθηκε προσεκτικά.
Η αλεπού απομακρύνθηκε μερικά μέτρα, σταμάτησε και κοίταξε ξανά πίσω.
Σαν να την περίμενε.
Η γυναίκα έκανε ένα βήμα.
Η αλεπού συνέχισε να προχωρά.
Η Αλίνα την ακολούθησε.
Η αλεπού κινούνταν αργά προς τα εμπρός, σταματώντας κάθε τόσο για να ελέγξει αν η γυναίκα την ακολουθούσε.
Τα δάκρυα συνέχιζαν να κυλούν στα μάγουλα της Αλίνας.
Όμως ξαφνικά η αλεπού σταμάτησε απότομα, κόλλησε τα αυτιά της προς τα πίσω και κοίταξε επίμονα κάτι πίσω από τη γυναίκα.
Η Αλίνα γύρισε αργά.
Και ανάμεσα στα δέντρα είδε κάτι τρομακτικό 😲😳
Στον παλιό δασικό δρόμο βρισκόταν το ίδιο αυτοκίνητο.
Και δίπλα του στεκόταν η πεθερά της.
Δεν είχε φύγει.
Η γυναίκα είχε επιστρέψει.
Η Αλίνα ένιωσε τα πάντα μέσα της να παγώνουν.
Η πεθερά στεκόταν δίπλα στο αυτοκίνητο και κοιτούσε προσεκτικά προς το δάσος.
Στο χέρι της κρατούσε έναν φακό.
— Αλίνα! — φώναξε δυνατά. — Πού είσαι;
Η έγκυος γυναίκα κρύφτηκε ενστικτωδώς πίσω από ένα δέντρο.
Και η αλεπού έμεινε ακίνητη.
Στεκόταν ανάμεσα στην Αλίνα και τον δρόμο και παρακολουθούσε προσεκτικά τη γυναίκα με τον φακό.
Η πεθερά άρχισε να πλησιάζει αργά.
— Βγες έξω! Μην με αναγκάσεις να σε ψάξω!
Η Αλίνα κατάλαβε ότι η πεθερά της δεν είχε επιστρέψει καθόλου για να τη βοηθήσει.
Εκείνη τη στιγμή, η αλεπού έβγαλε ξαφνικά μια δυνατή, διαπεραστική κραυγή και όρμησε προς τον δρόμο.
Η πεθερά έκανε ένα τρομαγμένο βήμα πίσω.
Η αλεπού σταμάτησε λίγα μέτρα μακριά της και ξαναέβγαλε μια δυνατή κραυγή.
Η γυναίκα έστρεψε τον φακό προς το μέρος της.
Τότε η Αλίνα παρατήρησε ότι δίπλα στο αυτοκίνητο υπήρχε μια ανοιχτή πόρτα.
Στο πίσω κάθισμα βρισκόταν η τσάντα της.
Η ίδια τσάντα που είχε πάρει η πεθερά της πριν την αφήσει στο δάσος.
Μέσα βρίσκονταν τα έγγραφά της, το τηλέφωνό της και ο ιατρικός της φάκελος.
Ξαφνικά η Αλίνα κατάλαβε γιατί είχε επιστρέψει η πεθερά της.
Ήθελε να πάρει τα πράγματα που θα μπορούσαν να αποδείξουν ότι η Αλίνα βρισκόταν πράγματι μαζί της εκείνη την ημέρα.
Η πεθερά ήταν έτοιμη να ανοίξει το αυτοκίνητο, όταν η αλεπού όρμησε ξανά μπροστά και άρχισε να γαβγίζει δυνατά.
Η γυναίκα τρόμαξε και υποχώρησε.
Εκείνη τη στιγμή η Αλίνα άκουσε τον ήχο μιας μηχανής.
Από τη στροφή εμφανίστηκε ένα αυτοκίνητο.
Ήταν ένας δασοφύλακας που επέστρεφε από ένα απομακρυσμένο τμήμα του δρόμου.
Η αλεπού έτρεξε αμέσως προς τα δέντρα.
Η Αλίνα βγήκε πίσω από το δέντρο και άρχισε να κουνά τα χέρια της.
— Βοήθεια! Σας παρακαλώ!
Ο δασοφύλακας φρέναρε απότομα και βγήκε τρέχοντας από το αυτοκίνητο.
Μόλις είδε την έγκυο γυναίκα μόνη στο δάσος, κατάλαβε αμέσως ότι κάτι σοβαρό είχε συμβεί.
— Τι κάνετε εδώ; Πού είναι ο άντρας σας;
— Είναι σε επαγγελματικό ταξίδι… Η μητέρα του με έφερε εδώ…
Ο δασοφύλακας βοήθησε την Αλίνα να μπει στο αυτοκίνητο και κάλεσε τους διασώστες.
Η πεθερά προσπάθησε να εξηγήσει ότι δεν ήθελε να κάνει τίποτα κακό και ότι απλώς είχε τσακωθεί με τη νύφη της.
Όμως η Αλίνα διηγήθηκε όλα όσα είχαν συμβεί.
Όταν έφτασαν οι διασώστες, η γυναίκα δεν μπορούσε πλέον να αρνηθεί ότι εκείνη είχε φέρει την Αλίνα στο δάσος.
Ύστερα από μερικές ώρες κατάφεραν να επικοινωνήσουν με τον σύζυγο της Αλίνα.
Μόλις έμαθε τι είχε συμβεί, διέκοψε αμέσως το επαγγελματικό του ταξίδι και επέστρεψε στο σπίτι.
Αργότερα αποκαλύφθηκε ότι η πεθερά προσπαθούσε εδώ και πολύ καιρό να καταστρέψει τον γάμο τους.
Ήλπιζε ότι μετά την εξαφάνιση της Αλίνα, ο γιος της θα επέστρεφε κοντά της και θα εξαρτιόταν ξανά πλήρως από την οικογένεια.
Όμως το σχέδιό της απέτυχε.
Το πιο εκπληκτικό συνέβη λίγες ημέρες αργότερα.
Η Αλίνα πήγε ξανά μαζί με τον σύζυγό της στον δασικό δρόμο.
Ήθελε να δει το μέρος όπου θα μπορούσε να είχε χάσει τη ζωή της.
Όταν το ζευγάρι σταμάτησε στην άκρη του δάσους, ανάμεσα στα δέντρα εμφανίστηκε η ίδια κοκκινωπή αλεπού.
Κοίταξε την Αλίνα για μερικά δευτερόλεπτα και στη συνέχεια γύρισε ήρεμα και χάθηκε ανάμεσα στα δέντρα.
Η Αλίνα την κοίταζε για πολλή ώρα καθώς απομακρυνόταν.
Δεν έμαθε ποτέ γιατί εκείνη ακριβώς τη νύχτα η αλεπού την πλησίασε και την οδήγησε μαζί της.
Όμως ήταν σίγουρη για ένα πράγμα:
αν αυτό το ζώο δεν είχε εμφανιστεί στο δάσος, ίσως να μην έβλεπε ποτέ ξανά τον άντρα της και να μην επέστρεφε ποτέ στο σπίτι.