Ο συνταγματάρχης την έσπρωξε έξω από το τρένο μέσα στη νύχτα, στο παγωμένο κρύο, όταν δεν υπήρχε ψυχή τριγύρω — χωρίς να υποψιάζεται ποια ήταν πραγματικά αυτή η κοπέλα και ότι πολύ σύντομα τον περίμενε κάτι ακόμη πιο τρομακτικό 😳😱
Ο συνταγματάρχης αντιπάθησε τη νέα κοπέλα από την πρώτη μέρα.
Εμφανίστηκε στη μονάδα ξαφνικά, χωρίς πολλά λόγια, με απλή στολή χωρίς ιδιαίτερα διακριτικά. Νέα, ήρεμη, κοιτούσε κατευθείαν στα μάτια και δεν χαμήλωνε το βλέμμα. Αυτό τον ενόχλησε αμέσως.
Η σύγκρουση ξεκίνησε στην πρωινή αναφορά.
— Ποιος σε έστειλε εδώ; — ρώτησε ψυχρά.
— Με μετέφεραν με διαταγή, — απάντησε ήρεμα η κοπέλα.
— Με ποια διαταγή; Εδώ εγώ δίνω διαταγές, — χαμογέλασε ειρωνικά.
Εκείνη δεν απέστρεψε το βλέμμα.
— Τότε μάλλον δεν σας την έδειξαν ακόμα.
Κάποιος γέλασε χαμηλόφωνα. Ο συνταγματάρχης γύρισε απότομα.
— Νομίζεις ότι είσαι ξεχωριστή; Έχω λυγίσει δεκάδες σαν εσένα.
— Δοκιμάστε, — απάντησε σύντομα.
Μετά από αυτό δεν έκρυβε πλέον τον εκνευρισμό του.
Στην εκπαίδευση επέκρινε κάθε της κίνηση. Μπροστά σε όλους ύψωνε τη φωνή του.
— Δεν ξέρεις ούτε τα βασικά;
— Καταλαβαίνεις πού βρίσκεσαι;
— Αυτό δεν είναι μέρος για κορίτσια.
Εκείνη σχεδόν δεν απαντούσε. Μερικές φορές μόνο τον κοιτούσε με τρόπο που τον έκανε να νιώθει άβολα.
Λίγες μέρες αργότερα η μονάδα ταξίδευε με τρένο. Νυχτερινή διαδρομή μέσα από τα βουνά. Σχεδόν όλοι κοιμόντουσαν.
Ο συνταγματάρχης δεν κοιμόταν. Σκεφτόταν μόνο ένα πράγμα — να την ξεφορτωθεί.
Την είδε κοντά στην πόρτα. Στεκόταν μόνη και κοιτούσε το σκοτάδι.
Πλησίασε αθόρυβα.
— Δεν νυστάζεις;
— Καθαρός αέρας.
— Δεν είσαι σε περίπατο, — είπε ειρωνικά. — Καταλαβαίνεις ότι δεν θα επιβιώσεις εδώ;
Εκείνη γύρισε αργά.
— Έχετε υπερβολική αυτοπεποίθηση.
Εκείνος πλησίασε.
— Και εσύ μιλάς πολύ.
Η πόρτα ήταν μισάνοιχτη. Ο παγωμένος αέρας χτυπούσε το πρόσωπό τους.
Την άρπαξε απότομα από τον ώμο.
— Τέλος.
Δεν πρόλαβε να αντιδράσει.
Με μια απότομη κίνηση την έσπρωξε έξω.
Το σώμα της χάθηκε στο σκοτάδι. Για ένα δευτερόλεπτο τα μάτια τους συναντήθηκαν. Χωρίς κραυγή. Χωρίς πανικό. Μόνο ένα σταθερό βλέμμα.
Και μετά εξαφανίστηκε.
Από κάτω υπήρχε γκρεμός. Πέτρες. Ποτάμι. Νύχτα. Παγωνιά.
Έκλεισε αμέσως την πόρτα.
Στο βαγόνι επικρατούσε σιωπή. Όλοι κοιμόντουσαν.
Ήταν βέβαιος ότι όλα είχαν τελειώσει.
Αλλά δεν ήξερε ποια πραγματικά ήταν αυτή η κοπέλα — και τι μπορούσε να κάνει 😳
Το πρωί συμπεριφερόταν όπως συνήθως. Ακόμη και πιο ήρεμα.
Δεν έγιναν ερωτήσεις. Κανείς δεν πρόσεξε την εξαφάνιση. Πέρασαν μερικές μέρες. Έπειτα, ένα βράδυ στη μονάδα έπεσε το ρεύμα. Στην αρχή κανείς δεν έδωσε σημασία.
Μετά άρχισαν να παρουσιάζουν βλάβες τα συστήματα. Κάμερες. Επικοινωνίες. Πόρτες. Ο συνταγματάρχης βγήκε στον διάδρομο. Εκεί ήταν σκοτάδι. Μόνο τα φώτα ανάγκης τρεμόπαιζαν. Άκουσε βήματα. Αργά. Ρυθμικά. Γύρισε.
Στο τέλος του διαδρόμου στεκόταν εκείνη. Με την ίδια στολή. Με το ίδιο χτένισμα. Μόνο το πρόσωπό της ήταν πιο χλωμό. Αίμα στο μανίκι. Αλλά στεκόταν όρθια, σαν να μην είχε συμβεί τίποτα.
Πάγωσε.
— Εσύ…
Έκανε ένα βήμα μπροστά.
— Πραγματικά νομίζατε ότι είναι τόσο απλό;
Υποχώρησε.
— Αυτό είναι αδύνατο.
— Δεν ρωτήσατε ποια είμαι, είπε ήρεμα.
Προσπάθησε να συγκρατηθεί.
— Εγώ σε είχα…
— Ναι, τον διέκοψε. — Κάνατε λάθος.
Πλησίασε.
— Δεν είμαι από τη μονάδα σας. Ούτε από το σύστημά σας.
Το φως τρεμόπαιξε ξανά.
Όλες οι πόρτες γύρω έκλεισαν με βαρύ ήχο.
Ο συνταγματάρχης κατάλαβε ότι ήταν μόνος.
Στάθηκε λίγα μέτρα μακριά.
— Επιβίωσα, είπε χαμηλά. — Και είχα χρόνο να σκεφτώ.
Προσπάθησε να πάρει το τηλέφωνό του, αλλά η οθόνη ήταν μαύρη.
— Τι θέλεις; ρώτησε απότομα.
Τον κοίταξε κατευθείαν στα μάτια.
— Το ίδιο που κάνατε εσείς.
Κάνοντας πίσω, ένιωσε το πάτωμα να δονείται. Γύρισε. Πίσω του υπήρχε ένα ανοιχτό τεχνικό φρεάτιο που πριν δεν υπήρχε.
Ξανακοίταξε εκείνη.
Στεκόταν ήρεμη.
— Νύχτα. Κρύο. Κανείς γύρω, είπε. — Το θυμάστε;
Πήγε να φωνάξει, αλλά εκείνη τη στιγμή το φως έσβησε εντελώς.
Μια στιγμή μετά ακούστηκε ένας σύντομος ήχος στο σκοτάδι.
Και πάλι σιωπή.
Το πρωί στη μονάδα είπαν ότι ο συνταγματάρχης εξαφανίστηκε. Κανείς δεν κατάλαβε πώς έγινε. Οι κάμερες εκείνη τη στιγμή δεν λειτουργούσαν. Στο αρχείο όμως εμφανίστηκε ένα σύντομο σφάλμα εγγραφής. Σε αυτό φαίνεται για ένα κλάσμα δευτερολέπτου κάποιος να στέκεται σε έναν σκοτεινό διάδρομο και να κοιτά κατευθείαν στην κάμερα.