😧 Εδώ και τρία χρόνια, ένας σεΐχης αναζητούσε μια άξια νύφη και υποχρέωνε κάθε κοπέλα να περάσει μέσα από ένα μυστηριώδες, στενό πλαίσιο. Όμως, μια μέρα, εμφανίστηκε μπροστά του μια λεπτή άγνωστη κοπέλα, με το πρόσωπό της εντελώς καλυμμένο από ένα πέπλο. Όταν πέρασε τη δοκιμασία, συνέβη κάτι που κανείς δεν περίμενε…
Μέρος 1
Εδώ και τρία χρόνια, ο ηγεμόνας υπενθύμιζε καθημερινά στον γιο του το ίδιο πράγμα:
— Είσαι ο μελλοντικός σεΐχης. Χρειάζεσαι μια σύζυγο που θα γίνει άξια οικοδέσποινα του παλατιού και μητέρα των παιδιών σου. Ήρθε η ώρα να δημιουργήσεις οικογένεια.
Όμως ο σεΐχης απαντούσε πάντα:
— Θα παντρευτώ μόνο τη γυναίκα που θα επιλέξω ο ίδιος. Δεν χρειάζομαι απλώς μια όμορφη σύζυγο, αλλά έναν άνθρωπο με καλή καρδιά και δυνατό χαρακτήρα.
Τελικά, επινόησε έναν ασυνήθιστο τρόπο για να βρει τη νύφη του.
Κάθε χρόνο, προσκαλούσαν στο παλάτι τις πιο αξιόλογες κοπέλες από όλη τη χώρα. Τις αξιολογούσαν ως προς την ανατροφή, τη μόρφωση, τους τρόπους και τη συμπεριφορά τους στην αυλή.
Η πιο σημαντική δοκιμασία, όμως, ήταν ένα παράξενο ξύλινο πλαίσιο που βρισκόταν στη μέση της μεγάλης αίθουσας.
Ήταν τόσο στενό, που δεν μπορούσε να περάσει μέσα από αυτό κάθε κοπέλα.
Κανείς δεν γνώριζε γιατί ο σεΐχης είχε επινοήσει αυτή τη δοκιμασία. Κάθε υποψήφια έπρεπε να περάσει μέσα από το πλαίσιο και να σταθεί μπροστά του.
Μέσα σε τρία χρόνια, εκατοντάδες κοπέλες συμμετείχαν στην επιλογή, αλλά καμία δεν κατάφερε να κεντρίσει το ενδιαφέρον του σεΐχη.
Ήρθε άλλη μία ημέρα δοκιμασιών. Στο παλάτι συγκεντρώθηκαν δεκάδες υποψήφιες, ντυμένες με πολυτελή φορέματα και στολισμένες με κοσμήματα.
Μία προς μία, οι κοπέλες περνούσαν μέσα από το στενό πλαίσιο, προσπαθώντας να μην αγγίξουν τις άκρες του.
Ξαφνικά, στην αίθουσα μπήκε μια λεπτή άγνωστη κοπέλα. Φορούσε ένα απλό αλλά κομψό φόρεμα, ενώ το πρόσωπό της ήταν εντελώς καλυμμένο με ένα πυκνό πέπλο. Μόνο τα μάτια της φαίνονταν.
— Γιατί κρύβει το πρόσωπό της; — ψιθύρισε μία από τις κοπέλες.
— Μάλλον έχει κάτι να κρύψει, — ειρωνεύτηκε μια άλλη.
Μερικές υποψήφιες άρχισαν να γελούν χαμηλόφωνα.
Η άγνωστη κοπέλα δεν απάντησε σε κανένα από τα ειρωνικά σχόλια. Προχώρησε ήρεμα προς το πλαίσιο και στάθηκε μπροστά του.
Ο υπεύθυνος της τελετής ήταν έτοιμος να της ζητήσει να απομακρυνθεί.
— Υψηλότατε, ίσως δεν θα έπρεπε να επιτρέψουμε σε αυτή τη συμμετέχουσα να λάβει μέρος στη δοκιμασία…
Όμως ο σεΐχης σήκωσε το χέρι του.
— Αφήστε την να περάσει.
Στην αίθουσα επικράτησε απόλυτη σιωπή.
Η κοπέλα έκανε αργά ένα βήμα μπροστά και πέρασε χωρίς δυσκολία μέσα από το απίστευτα στενό πλαίσιο.
Για πρώτη φορά εκείνη την ημέρα, ο σεΐχης σηκώθηκε από τη θέση του.
Κοίταξε για αρκετή ώρα την άγνωστη κοπέλα και στη συνέχεια είπε:
— Ελάτε κοντά μου. Θέλω να σας κάνω μια ερώτηση.
Όλοι οι παρευρισκόμενοι έμειναν ακίνητοι. Κανείς δεν μπορούσε να καταλάβει γιατί αυτή ακριβώς η κοπέλα είχε τραβήξει την προσοχή του ηγεμόνα.
Όμως το πιο απρόσμενο δεν είχε συμβεί ακόμη…
Ο σεΐχης πλησίασε την κοπέλα και στάθηκε απέναντί της.
— Πώς σας λένε;
— Αμίνα, Υψηλότατε.
— Γιατί ήρθατε εδώ, ενώ γνωρίζατε ότι οι άλλες κοπέλες θα γελούσαν μαζί σας;
— Επειδή ήθελα έστω και μία φορά να έχω την ευκαιρία να κριθώ όχι από την εμφάνισή μου, απάντησε χαμηλόφωνα. — Δεν μπορώ να αλλάξω αυτό με το οποίο γεννήθηκα, αλλά μπορώ να είμαι υπεύθυνη για τον άνθρωπο που έγινα.
Ο σεΐχης την κοίταξε προσεκτικά.
— Και γιατί κρύβετε το πρόσωπό σας;
Η κοπέλα χαμήλωσε τα μάτια και έμεινε σιωπηλή για μερικά δευτερόλεπτα.
— Το πρόσωπό μου είναι γεμάτο ουλές. Είναι εκ γενετής. Από τότε που ήμουν παιδί, έχω συνηθίσει τα βλέμματα των άλλων, τον φόβο τους και τα ειρωνικά σχόλια. Γι’ αυτό μου είναι πιο εύκολο να μην το δείχνω σε αγνώστους.
Στην αίθουσα επικράτησε απόλυτη σιωπή.
Ο σεΐχης ζήτησε από τους υπόλοιπους να αποχωρήσουν. Όταν έμειναν μόνοι, είπε με απαλό τόνο:
— Αν είστε έτοιμη, θα ήθελα να δω το πρόσωπό σας. Αλλά μόνο αν το θέλετε κι εσείς.
Η Αμίνα έβγαλε αργά το μαντίλι της.
Στο πρόσωπό της διακρίνονταν πράγματι πολλές εκ γενετής ουλές. Κάλυπταν τα μάγουλα, το μέτωπο και ένα μέρος του πηγουνιού της. Η κοπέλα γύρισε αλλού το πρόσωπό της, περιμένοντας να δει αποστροφή στα μάτια του.
Όμως ο σεΐχης δεν απέστρεψε το βλέμμα του.
Την κοίταξε ήρεμα και είπε:
— Τώρα καταλαβαίνω γιατί κρύβατε το πρόσωπό σας για τόσο καιρό. Αλλά εγώ βλέπω μπροστά μου μια γυναίκα με αξιοπρέπεια και θάρρος. Και αυτό είναι που έχει τη μεγαλύτερη σημασία για μένα.
Στη συνέχεια της εξήγησε ότι το στενό πλαίσιο δεν προοριζόταν ποτέ για να ελέγχει την ομορφιά ή τη σιλουέτα μιας γυναίκας. Ήταν σύμβολο μιας δοκιμασίας, την οποία έπρεπε να περάσει ένας άνθρωπος χωρίς να χάσει την ψυχραιμία και την αξιοπρέπειά του.
Ο σεΐχης παραδέχτηκε ότι μέσα σε αυτά τα τρία χρόνια πολλές κοπέλες είχαν δείξει αλαζονεία, ειρωνεία και σκληρότητα απέναντι στις ανταγωνίστριές τους. Η Αμίνα, όμως, παρά τα ταπεινωτικά βλέμματα και τα λόγια που άκουσε, είχε διατηρήσει την ψυχραιμία της.
Λίγο καιρό αργότερα, της ζήτησε να γίνει σύζυγός του.
Η Αμίνα δεν μπορούσε αρχικά να πιστέψει αυτό που άκουσε. Φοβόταν ότι κάποια μέρα εκείνος θα μετάνιωνε για την απόφασή του. Ο σεΐχης, όμως, τη διαβεβαίωσε ότι είχε κάνει αυτή την επιλογή συνειδητά.
Σύντομα, ο γάμος τους πραγματοποιήθηκε στο παλάτι.
Η Αμίνα έγινε σύζυγος του σεΐχη και αφιερώθηκε στη φιλανθρωπία. Βοηθούσε ανθρώπους με εκ γενετής ιδιαιτερότητες στην εμφάνιση, ίδρυε κέντρα υποστήριξης και δημιουργούσε τις κατάλληλες συνθήκες ώστε τα παιδιά να μη βιώνουν τον χλευασμό και την απόρριψη.
Και το μυστηριώδες πλαίσιο παρέμεινε στο παλάτι — ως υπενθύμιση ότι η πραγματική αξία ενός ανθρώπου δεν μετριέται ποτέ από την εξωτερική του εμφάνιση.