🏊♀️😳 Πάντα πίστευα ότι ο άντρας μου μπορούσε να ξεχωρίσει ένα αστείο από μια προσβολή. Όμως εκείνο το πάρτι αποφάσισε να αποδείξει στους φίλους του πόσο «τολμηρός» ήταν και έβαλε στοίχημα ότι θα με έσπρωχνε στην πισίνα μπροστά σε όλους. Εκείνος γελούσε, οι φίλοι του τον παρότρυναν, κι εγώ δεν είχα ιδέα ότι λίγα λεπτά αργότερα θα μάθαινα κάτι γι’ αυτόν, μετά το οποίο ο γάμος μας δεν θα ήταν ποτέ ξανά ο ίδιος…
Μέρος 1
Ήταν ένα συνηθισμένο πάρτι μεταξύ φίλων.
Γιορτάζαμε τα γενέθλια ενός κοινού φίλου σε ένα εξοχικό σπίτι. Στην αυλή υπήρχε μια μεγάλη πισίνα, έπαιζε μουσική, στο τραπέζι υπήρχε άφθονο φαγητό και οι άντρες κάθονταν λίγο πιο πέρα και μιλούσαν δυνατά.
Φορούσα ένα ελαφρύ καλοκαιρινό φόρεμα και δεν είχα καμία πρόθεση να μπω στο νερό.
Ο άντρας μου, ο Αντρέι, ήταν όλο το βράδυ σε εξαιρετική διάθεση.
Έπινε με τους φίλους του, γελούσε, έλεγε ιστορίες και έκανε αρκετές φορές αστεία εις βάρος μου.
Δεν έδωσα σημασία.
Μέχρι που ένα από τα αστεία του ξεπέρασε τα όρια.
Ένας από τους φίλους του με κοίταξε και είπε:
— Αντρέι, τα τελευταία χρόνια έχεις γίνει πολύ μαλακός. Παλιά ήσουν πραγματικός άντρας.
Ο Αντρέι γέλασε.
— Μαλακός; Μπορώ να κάνω τώρα αμέσως κάτι που εσείς δεν θα τολμούσατε ποτέ.
— Για παράδειγμα;
Ο Αντρέι με κοίταξε.
Ύστερα κοίταξε την πισίνα.
Και ξαφνικά είπε:
— Βάζω στοίχημα ότι μπορώ να τη σπρώξω στο νερό.
Όλοι γύρω μας γέλασαν.
Στην αρχή νόμιζα ότι απλώς αστειευόταν.
— Πολύ αστείο, — είπα και γύρισα αλλού.
Όμως οι φίλοι του άρχισαν να τον προκαλούν.
— Πάμε!
— Για να δούμε πόσο τολμηρός είσαι!
— Αν τη ρίξεις στο νερό, θα σου δώσουμε εκατό ευρώ!
Ο Αντρέι σηκώθηκε από την καρέκλα του.
— Έγινε.
Γύρισα προς το μέρος του.
— Αντρέι, μην τολμήσεις.
Χαμογέλασε.
— Έλα τώρα. Απλώς ένα αστείο είναι.
Έκανα ένα βήμα πίσω.
— Είπα — άφησέ το.
Όμως συνέχισε να πλησιάζει.
Σχεδόν όλοι γύρω μας γελούσαν πλέον.
Και εκείνη τη στιγμή κατάλαβα ξαφνικά ότι πραγματικά σκόπευε να το κάνει.
— Αντρέι, σταμάτα!
Με έπιασε από το χέρι.
Προσπάθησα να απελευθερωθώ.
— Άφησέ με!
Όμως εκείνος γέλασε και με τράβηξε προς την πισίνα.
Και τότε συνέβη κάτι που δεν περίμενε καθόλου.
Σταμάτησα απότομα και τον κοίταξα κατευθείαν στα μάτια.
— Εντάξει.
Ξαφνιάστηκε.
— Τι σημαίνει «εντάξει»;
Είπα ήρεμα:
— Σπρώξε με.
Γέλασε.
— Το ζητάς μόνη σου;
— Ναι.
Ο άντρας μου με κοίταζε για μερικά δευτερόλεπτα χωρίς να καταλαβαίνει τίποτα.
Και τελικά με έσπρωξε.
Έπεσα στην πισίνα φορώντας ακόμα τα ρούχα μου.
Γύρω μας ξέσπασε ένα κύμα γέλιου.
Βγήκα στην επιφάνεια και για μερικά δευτερόλεπτα απλώς στεκόμουν μέσα στο νερό.
Τα βρεγμένα μαλλιά μου είχαν κολλήσει στο πρόσωπό μου.
Το φόρεμα με τραβούσε βαριά προς τα κάτω.
Ο Αντρέι γελούσε πιο δυνατά απ’ όλους.
Όμως, για κάποιο λόγο, δεν θύμωσα.
Απλώς χαμογέλασα.
Βγήκα από την πισίνα, πέρασα ήρεμα δίπλα του και είπα:
— Λοιπόν… κέρδισες το στοίχημα.
Χαμογέλασε ικανοποιημένος.
— Φυσικά.
Τον κοίταξα στα μάτια.
— Μόνο που δεν ξέρεις ακόμα τι ακριβώς κέρδισες μαζί με το στοίχημα.
Το χαμόγελο εξαφανίστηκε από το πρόσωπό του.
Πήρα το κινητό μου από την τσάντα, την οποία είχα αφήσει πάνω στο τραπέζι, και άνοιξα ένα μήνυμα.
Ήταν ακριβώς το μήνυμα που είχα λάβει δέκα λεπτά πριν αρχίσει το πάρτι.
Του έδειξα την οθόνη.
Ο Αντρέι διάβασε μερικές γραμμές.
Και το πρόσωπό του άλλαξε αμέσως.
Γιατί το μήνυμα ήταν από έναν άνθρωπο από τον οποίο περίμενε λιγότερο από όλους να ακούσει οτιδήποτε.
Μέρος 2
Στην οθόνη υπήρχε ένα μήνυμα από τον δικηγόρο μου.
«Τα έλεγξα όλα. Τα έγγραφα είναι έτοιμα. Μπορείτε να τα υπογράψετε αύριο το πρωί. Ο σύζυγός σας δεν θα πάρει ούτε ένα λεπτό από την περιουσία που σας ανήκει προσωπικά.»
Ο Αντρέι διάβασε το μήνυμα δύο φορές.
— Τι σημαίνει αυτό;
Σκούπισα το πρόσωπό μου με μια πετσέτα.
— Σημαίνει ότι εδώ και καιρό ήθελα να σου πω κάτι.
Μερικούς μήνες νωρίτερα είχα ανακαλύψει τυχαία ότι ο Αντρέι προσπαθούσε να εκδώσει στο όνομά του έγγραφα που αφορούσαν το διαμέρισμά μου.
Αυτό το διαμέρισμα μου το είχε αφήσει η μητέρα μου πριν ακόμη παντρευτούμε.
Ποτέ δεν θεώρησα απαραίτητο να διαφωνήσω με τον σύζυγό μου για την περιουσία και πάντα τον εμπιστευόμουν.
Όμως μια μέρα είδα στον υπολογιστή του κάποια έγγραφα που με έκαναν να ανησυχήσω.
Σχεδίαζε να πουλήσει το διαμέρισμα και να χρησιμοποιήσει τα χρήματα για να ανοίξει μια επιχείρηση μαζί με τους φίλους του.
Χωρίς τη συγκατάθεσή μου.
Δεν του είπα τίποτα.
Απλώς απευθύνθηκα σε έναν δικηγόρο και άρχισα να ελέγχω τα έγγραφα.
Και τότε αποκαλύφθηκαν πολλά περισσότερα.
Ο Αντρέι έλεγε εδώ και μήνες στους φίλους του ότι, μετά την πώληση του διαμερίσματός μου, σκόπευε να επενδύσει τα χρήματα σε ένα νέο εγχείρημα.
Μάλιστα, τους είχε αναφέρει και το ποσό.
Και γι’ αυτό ακριβώς οι φίλοι του τον παρότρυναν τόσο έντονα να βάλει το στοίχημα.
Για εκείνους ήταν διασκεδαστικό.
Για μένα όχι.
Κοίταξα τον σύζυγό μου.
— Τώρα καταλαβαίνεις γιατί σου είπα ότι ακόμη δεν ξέρεις τι κέρδισες;
Χλώμιασε.
— Θέλεις διαζύγιο;
Έπεσε σιωπή.
Ακόμη και οι φίλοι του σταμάτησαν να χαμογελούν.
Ο Αντρέι προσπάθησε να πλησιάσει.
— Περίμενε. Δεν είναι έτσι όπως νομίζεις.
Κούνησα το κεφάλι μου.
— Ξέρεις, Αντρέι, το θέμα δεν είναι καν το διαμέρισμα.
Πάγωσε.
— Τότε ποιο είναι;
— Το ότι ένας άνθρωπος που αγαπά πραγματικά τη γυναίκα του δεν θα έκανε ποτέ την ταπείνωσή της διασκέδαση για εκατό ευρώ.
Κανείς δεν είπε λέξη.
Πήρα την τσάντα μου και πήγα προς το αυτοκίνητό μου.
Όμως ήδη στην πύλη με πρόλαβε ένας από τους φίλους του συζύγου μου.
Έδειχνε εντελώς διαφορετικός από ό,τι λίγα λεπτά νωρίτερα.
— Περιμένετε.
Σταμάτησα.
Κοίταξε τον Αντρέι και μετά εμένα.
— Πρέπει να σας πω κάτι.
Έβγαλε το τηλέφωνό του.
— Ο Αντρέι μας είπε ότι το διαμέρισμα είναι ουσιαστικά ήδη δικό του. Όμως σήμερα έμαθα τυχαία ότι αυτό δεν είναι αλήθεια.
Μου έδειξε τη συνομιλία τους.
Εκεί ο Αντρέι καυχιόταν στους φίλους του ότι μετά την πώληση του διαμερίσματος θα είχε επιτέλους αρκετά χρήματα για να ξεκινήσει μια νέα ζωή.
Και στη συνέχεια υπήρχε ακόμη μία φράση.
Τη διάβασα και κατάλαβα ότι η απόφασή μου να ζητήσω διαζύγιο ήταν απολύτως σωστή.
«Έτσι κι αλλιώς δεν θα πάει πουθενά. Μετά από τόσα χρόνια θα φοβάται να ξεκινήσει τη ζωή της από την αρχή.»
Κοίταξα τον σύζυγό μου.
Και για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια δεν φοβόμουν απολύτως τίποτα.
Χαμογέλασα.
— Έκανες λάθος.
Δύο μήνες αργότερα πήραμε διαζύγιο.
Ο Αντρέι δεν πήρε το διαμέρισμα.
Κι εγώ, για πρώτη φορά μετά από δεκαπέντε χρόνια, νοίκιασα ένα μικρό σπίτι δίπλα στη θάλασσα.
Μερικές φορές θυμάμαι εκείνο το πάρτι.
Και σκέφτομαι ότι εκείνο το βράδυ ήταν το πιο ακριβό στοίχημα στη ζωή του πρώην συζύγου μου.
Ήθελε να κερδίσει εκατό ευρώ.
Στο τέλος έχασε τη σύζυγό του, την εμπιστοσύνη της και την οικογένειά του.