Αμέσως μετά την κηδεία της κόρης μου, ο σύζυγός της επέμενε να πάρω όλα τα πράγματά της από το διαμέρισμα όσο το δυνατόν πιο γρήγορα. Όμως, καθώς μάζευα τα ρούχα της, βρήκα τυχαία ένα σημείωμα: «Μαμά, αν διαβάζεις αυτό, σημαίνει ότι δεν είμαι πια στη ζωή. Σε παρακαλώ, κοίτα στην κατάψυξη…» 😱
Μόλις άνοιξα την κατάψυξη, τα πόδια μου λύγισαν. 😢😨
Μόλις πριν από δύο μήνες η κόρη μου είχε παντρευτεί. Έλαμπε από ευτυχία και εγώ έκλαιγα στον γάμο της μόνο από χαρά. Πίστευα πως είχε μπροστά της μια μακρά και ευτυχισμένη ζωή.
Μετά τον γάμο σχεδόν σταματήσαμε να βλεπόμαστε. Στην αρχή έλεγε ότι ήταν απασχολημένοι με την ανακαίνιση, μετά ότι θα πήγαιναν ένα μικρό ταξίδι και αργότερα επικαλούνταν τη δουλειά. Ανταλλάσσαμε μόνο λίγα μηνύματα και αυτά γίνονταν όλο και πιο σύντομα.
Της πρότεινα πολλές φορές να την επισκεφθώ, αλλά κάθε φορά υπήρχε κάποια δικαιολογία.
Ύστερα συνέβη η τραγωδία.
Με ενημέρωσαν ότι η κόρη μου πέθανε από ένα ατύχημα στο σπίτι. Όλα έγιναν τόσο ξαφνικά που δεν πρόλαβα καν να συνειδητοποιήσω τι είχε συμβεί.
Μετά την κηδεία, ο σύζυγός της έλεγε συνεχώς:
«Πάρτε τα πράγματά της. Δεν αντέχω να τα βλέπω. Όσο πιο γρήγορα τελειώσει αυτό, τόσο καλύτερα.»
Η βιασύνη του με προβλημάτιζε. Είχαν περάσει μόνο λίγες ημέρες και ήδη ήθελε να εξαφανίσει καθετί που θύμιζε την κόρη μου.
Για αρκετές εβδομάδες δεν μπορούσα να βρω τη δύναμη να πάω εκεί.
Όμως μια μέρα άνοιξα τελικά την πόρτα του διαμερίσματός της.
Τα αγαπημένα της αντικείμενα βρίσκονταν ακόμη παντού. Στην πολυθρόνα ήταν το πουλόβερ της και στο μπουντουάρ το άρωμα που χρησιμοποιούσε πριν ακόμη παντρευτεί.
Μάζευα τα ρούχα της σε κουτιά, σκουπίζοντας συνεχώς τα δάκρυά μου.
Όταν άνοιξα το συρτάρι του κομοδίνου, ανάμεσα στις σελίδες ενός σημειωματάριου υπήρχε ένα μικρό διπλωμένο χαρτάκι.
Αναγνώρισα αμέσως τον γραφικό της χαρακτήρα.
Έγραφε μόνο:
«Μαμά, αν μου συμβεί κάτι, άνοιξε την κατάψυξη. Τότε θα καταλάβεις τα πάντα.»
Η καρδιά μου σταμάτησε για μια στιγμή.
Για πολλή ώρα δεν μπορούσα να πλησιάσω την κουζίνα.
Τελικά όμως άνοιξα την πόρτα της κατάψυξης… 😢😱
Στο πίσω μέρος της κατάψυξης, πίσω από τις σακούλες με τα κατεψυγμένα τρόφιμα, υπήρχε ένα μικρό πλαστικό δοχείο.
Μέσα βρισκόταν ένα USB, το εφεδρικό κινητό της κόρης μου και ακόμη ένα σημείωμα.
«Αν βλέπεις αυτό, σημαίνει ότι πρόλαβε πριν από μένα.»
Άνοιξα το τηλέφωνο.
Στην οθόνη εμφανίστηκε ένα προηχογραφημένο βίντεο.
Η κόρη μου καθόταν μέσα σε ένα αυτοκίνητο έξω από ένα εμπορικό κέντρο.
— Μαμά, αν βλέπεις αυτό, σημαίνει ότι δεν κατάφερα να φύγω, — είπε με τρεμάμενη φωνή. — Τα έκρυψα όλα εδώ επίτηδες, γιατί εκείνος δεν ανοίγει ποτέ την κατάψυξη.
Πήρε μια βαθιά ανάσα.
— Μετά τον γάμο άλλαξε σχεδόν αμέσως. Μου πήρε τα έγγραφά μου, έλεγχε συνεχώς το τηλέφωνό μου, μου απαγόρευε να σε βλέπω και έλεγε ότι μου κάνεις κακή επιρροή. Όλα τα μηνύματα που λάμβανες από εμένα, με ανάγκαζε να τα γράφω μπροστά του.
Η καρδιά μου σφίχτηκε.
Τότε κατάλαβα γιατί η κόρη μου έβρισκε πάντα δικαιολογίες για να μη με επισκέπτεται.
Συνέχισε:
— Πριν από λίγες ημέρες του είπα ότι θέλω να φύγω και να ζητήσω διαζύγιο. Από τότε επαναλάμβανε συνεχώς ότι αν τον εγκαταλείψω, κανείς δεν θα με ξαναδεί ποτέ.
Ύστερα μου έδειξε μια φωτογραφία από τη σπασμένη σκάλα στο υπόγειο του σπιτιού.
— Αν πουν ότι έπεσα κατά λάθος, μην τους πιστέψεις. Το έχει πει ήδη αρκετές φορές ότι θα μοιάζει με ατύχημα.
Το βίντεο τελείωσε.
Στο USB υπήρχαν καταγραφές από την κάμερα ασφαλείας ενός γειτονικού καταστήματος.
Σε αυτές φαινόταν ο σύζυγός της να τη σέρνει με τη βία προς την πόρτα του σπιτιού την ημέρα της τραγωδίας, ύστερα από ακόμη έναν καβγά. Αυτό ερχόταν σε πλήρη αντίθεση με τον ισχυρισμό του ότι εκείνη ήταν μόνη.
Θυμήθηκα πώς μετά την κηδεία με πίεζε συνεχώς να πάρω τα πράγματά της και δεν μου επέτρεψε ούτε μία φορά να εξετάσω ήρεμα το σπίτι.
Τώρα κατάλαβα γιατί.
Φοβόταν ότι θα έβρισκα την κρυψώνα.
Χωρίς να χάσω ούτε λεπτό, πήρα το τηλέφωνο, το USB και τα σημειώματα και πήγα στην αστυνομία.
Η έρευνα απέδειξε γρήγορα ότι ο θάνατος της κόρης μου δεν ήταν ατύχημα. Οι ανακριτές διαπίστωσαν ότι κατά τη διάρκεια του καβγά ο σύζυγός της την έσπρωξε στη σκάλα και στη συνέχεια προσπάθησε να παρουσιάσει το περιστατικό ως τυχαία πτώση.
Υπολόγιζε ότι μαζί με τα πράγματά της θα εξαφανίζονταν και όλα τα αποδεικτικά στοιχεία.
Όμως η κόρη μου είχε προλάβει να αφήσει την αλήθεια εκεί όπου εκείνος δεν θα σκεφτόταν ποτέ να ψάξει.