Η γάτα ξυπνούσε κάθε βράδυ την ιδιοκτήτριά της και την ανάγκαζε να φύγει από την κρεβατοκάμαρα: Η γυναίκα πίστευε ότι η γάτα είχε ψυχολογικά προβλήματα, μέχρι που την πήγε στον κτηνίατρο 😢😲
Είμαι κτηνίατρος και συχνά με καλούν μέσα στη νύχτα. Οι άνθρωποι είναι βέβαιοι ότι αν έχεις πτυχίο, είσαι υποχρεωμένος να λύνεις τα πάντα — από το φτέρνισμα ενός σκύλου μέχρι τη σωτηρία της ζωής τους. Αλλά η Άννα τηλεφώνησε μέσα στη μέρα. Και στη φωνή της υπήρχε τέτοια εξάντληση, σαν να μην είχε κοιμηθεί εδώ και μήνες.
— Καλησπέρα, είναι η κλινική; Με λένε Άννα. Έχω ραντεβού μαζί σας. Έχω πρόβλημα με τη γάτα μου… Δεν με αφήνει να κοιμηθώ.
Η φράση «η γάτα δεν με αφήνει να κοιμηθώ» μπορεί να σημαίνει τα πάντα. Όμως στον τόνο της δεν υπήρχε εκνευρισμός, αλλά ανησυχία.
Η Άννα ήρθε προσεγμένα ντυμένη, λίγο αγχωμένη. Περίπου πενήντα πέντε χρονών, αυστηρό κούρεμα, παλτό στο χρώμα των μποτών της. Κρατούσε το κλουβί μεταφοράς προσεκτικά, σαν να υπήρχε μέσα πορσελάνη.
— Αυτή είναι η Λούνα, — είπε. — Το όνομα το διάλεξε ο άντρας μου. Όμορφο όνομα. Αλλά τη νύχτα δεν είναι Λούνα, είναι ξυπνητήρι με νύχια.
Μέσα από το κλουβί με κοίταξαν μεγάλα μάτια. Μια μεγάλη γκρίζα γάτα, πυκνό τρίχωμα, ήρεμο βλέμμα. Καμία επιθετικότητα.
— Τι συμβαίνει; — ρώτησα.
Η Άννα πήρε βαθιά ανάσα.
— Με ξυπνά κάθε βράδυ. Πάντα περίπου στις τρεις ή τέσσερις το πρωί. Στην αρχή απαλά με το πόδι στο μάγουλο. Αν δεν αντιδράσω, αρχίζει να χτυπά πιο δυνατά. Μπορεί να με δαγκώσει στο χέρι. Μου τραβά την κουβέρτα. Μέχρι να σηκωθώ και να πάω να κοιμηθώ στον καναπέ στο σαλόνι, δεν ηρεμεί. Και μόλις φύγω, ξαπλώνει στο μαξιλάρι μου και κοιμάται μέχρι το πρωί.
— Πόσο καιρό συμβαίνει αυτό;
— Περίπου τρεις μήνες. Στην αρχή νόμιζα ότι άλλαξε χαρακτήρα. Μετά πίστεψα ότι εγώ είχα προβλήματα με τα νεύρα μου. Ο θεραπευτής είπε ότι ήταν αϋπνία λόγω άγχους. Μου έδωσε ηρεμιστικά. Αλλά δεν βοήθησαν.
Η Λούνα καθόταν ήρεμα δίπλα στην ιδιοκτήτριά της και δεν έπαιρνε τα μάτια της από πάνω της. Εξέτασα τη γάτα. Καρδιά φυσιολογική, αναπνοή καθαρή, βάρος κανονικό. Ένα απολύτως υγιές ζώο.
Και ακριβώς εκείνη τη στιγμή συνειδητοποίησα ξαφνικά με τρόμο ότι η γάτα δεν είχε κανένα ψυχολογικό πρόβλημα — και ότι στην πραγματικότητα συνέβαινε κάτι πολύ πιο τρομακτικό 😢🫣
— Άννα, — τη ρώτησα, — όταν σε ξυπνάει, πώς αισθάνεσαι;
Σκέφτηκε για λίγο.
— Άσχημα. Η καρδιά μου χτυπά δυνατά. Το στόμα μου στεγνώνει. Μερικές φορές νιώθω σαν να μην έχω αέρα. Στην αρχή νομίζω ότι ανεβαίνει η πίεσή μου. Βάζω ένα χάπι κάτω από τη γλώσσα και πηγαίνω να κοιμηθώ στον καναπέ. Εκεί, μετά από λίγο, νιώθω καλύτερα.
— Σας έχει πει ποτέ κανείς ότι ροχαλίζετε;
Κοκκίνισε ελαφρά.
— Μια γειτόνισσα μου είπε κάποτε ότι τη νύχτα σταματώ ξαφνικά να αναπνέω και μετά παίρνω απότομα ανάσα.
Κοίταξα τη γάτα. Δεν έπαιρνε τα μάτια της από την Άννα.
— Μάλλον η Λούνα δεν σας ξυπνά επειδή είναι κακιά, — είπα. — Πιθανότατα αντιδρά σε αυτό που συμβαίνει σε εσάς όταν κοιμάστε. Τα ζώα αισθάνονται όταν αλλάζει η αναπνοή ή όταν οι χτύποι της καρδιάς γίνονται παράξενοι. Για εκείνη αυτό είναι σήμα κινδύνου.
Η Άννα με κοιτούσε σαν να είχα πει κάτι παράξενο.
Η γάτα ξυπνούσε κάθε βράδυ την ιδιοκτήτριά της και την ανάγκαζε να φύγει από την κρεβατοκάμαρα: Η γυναίκα πίστευε ότι η γάτα είχε ψυχολογικά προβλήματα, μέχρι που την πήγε στον κτηνίατρο.
— Θέλετε να πείτε ότι με σώζει;
— Δεν μπορώ να το αποδείξω, — απάντησα. — Αλλά είμαι βέβαιος ότι το πρόβλημα δεν είναι η γάτα. Πρέπει να κάνετε εξετάσεις. Αίμα, σάκχαρο, έλεγχο καρδιάς, ίσως και έλεγχο της αναπνοής στον ύπνο. Ξεκινήστε από αυτά.
Έμεινε σιωπηλή για αρκετή ώρα και μετά έγνεψε.
Μια εβδομάδα αργότερα η Άννα τηλεφώνησε ξανά. Στη φωνή της δεν υπήρχε πλέον εκείνη η βαριά εξάντληση.
— Έκανα τις εξετάσεις, — είπε. — Το σάκχαρό μου είναι αυξημένο. Και ο γιατρός με έστειλε σε καρδιολόγο. Βρήκαν προβλήματα στην καρδιά. Είπαν ότι τη νύχτα έχω παύσεις αναπνοής. Με παρέπεμψαν για περαιτέρω εξετάσεις. Ο γιατρός είπε ότι είναι σοβαρό.
Σταμάτησε για λίγο και πρόσθεσε σιγανά:
— Αν η Λούνα δεν με ξυπνούσε… θα συνέχιζα να πιστεύω ότι όλα ήταν από το άγχος.
Τώρα η Άννα ακολουθεί θεραπεία. Της χορήγησαν φάρμακα και θεραπεία ύπνου. Κοιμάται ήδη καλύτερα. Η Λούνα εξακολουθεί να έρχεται τη νύχτα, αλλά πλέον απλώς ξαπλώνει δίπλα της και γουργουρίζει ήσυχα.