Ο σεΐχης προσέβαλε την σερβιτόρα μπροστά σε όλο το εστιατόριο στα αραβικά, νομίζοντας πως είχε απέναντί του ένα αφελές κορίτσι. Όμως αυτό που έκανε η σερβιτόρα μετά, σόκαρε όλο το εστιατόριο — ακόμα και τον ίδιο τον σεΐχη 😱🫣

Σε ένα από τα πιο πολυτελή εστιατόρια της πόλης επικρατούσε η συνηθισμένη ατμόσφαιρα: χαμηλή ζωντανή μουσική, ήχος από ποτήρια, ήσυχες συζητήσεις. Κατάλευκα τραπεζομάντιλα, ακριβά σερβίτσια, απαλός φωτισμός — όλα έδειχναν άψογα. Σε ένα από τα κεντρικά τραπέζια καθόταν ένας σεΐχης με τους επιχειρηματικούς του συνεργάτες. Συζητούσαν συμφωνίες, γελούσαν, μιλούσαν χαμηλόφωνα, όμως ήταν φανερό πως αυτός ήταν ο κυρίαρχος της παρέας.
Κάποια στιγμή πλησίασε στο τραπέζι τους μια σερβιτόρα. Μια νεαρή γυναίκα με προσεγμένα μαλλιά, ήρεμο βλέμμα και σίγουρη στάση. Στάθηκε ευγενικά δίπλα τους, έγειρε ελαφρά και ρώτησε:
— Έχετε αποφασίσει την παραγγελία σας;
Ο σεΐχης ούτε που την κοίταξε αμέσως. Την άφησε επίτηδες να περιμένει και μετά σήκωσε αργά το βλέμμα του χαμογελώντας ειρωνικά.
— Κανείς δεν σε φώναξε, είπε κοροϊδευτικά. — Αλλά αφού ήρθες, γράφε στο χαρτάκι σου για να μη μπερδευτείς. Ξέρω εγώ τέτοιες σαν εσένα.
Κάποιος στο τραπέζι γέλασε χαμηλά. Η ατμόσφαιρα έγινε αμέσως βαριά, αλλά η κοπέλα δεν άλλαξε καθόλου έκφραση. Άνοιξε ήρεμα το σημειωματάριό της και άρχισε να γράφει.
Ο σεΐχης συνέχισε:
— Ελπίζω τουλάχιστον να ξέρεις αριθμούς. Ή πρέπει να σου τα εξηγήσω στα δάχτυλα; Αν και… — την κοίταξε από πάνω μέχρι κάτω — πώς να καταλάβεις εσύ τι παραγγέλνουμε;
Οι συνεργάτες κοιτάχτηκαν μεταξύ τους. Κάποιος απέστρεψε αμήχανα το βλέμμα, όμως κανείς δεν μίλησε. Η σερβιτόρα συνέχισε να γράφει σιωπηλά.
Όταν τελείωσε, έκλεισε προσεκτικά το σημειωματάριο και ετοιμάστηκε να φύγει. Τότε ο σεΐχης γύρισε προς τους συνεργάτες του και στα αραβικά είπε με χαμόγελο μια προσβλητική φράση. Την αποκάλεσε με έναν ταπεινωτικό χαρακτηρισμό και πρόσθεσε πως μια τέτοια κοπέλα θα ταίριαζε τέλεια στο χαρέμι του και θα τον υπηρετούσε μια ζωή.
Ακούστηκε χαμηλό γέλιο στο τραπέζι.
Ο σεΐχης πίστευε πως είχε απέναντί του ένα ανόητο κορίτσι. Όμως αυτό που έκανε η σερβιτόρα στη συνέχεια σόκαρε τους πάντες. 😳😮

Η σερβιτόρα σταμάτησε. Γύρισε αργά ξανά προς το τραπέζι. Για λίγα δευτερόλεπτα απλώς τον κοίταζε και έπειτα είπε σε άψογα, σταθερά αραβικά:
— Το ότι εργάζομαι ως σερβιτόρα δεν σημαίνει πως είμαι αμόρφωτη ή ότι δεν καταλαβαίνω τίποτα. Τα λόγια σας είναι προσβλητικά. Έχω συνηθίσει εδώ και καιρό ότι άνθρωποι με χρήματα νομίζουν πως τους επιτρέπονται τα πάντα. Όμως δεν είμαι αντικείμενο. Έχω οικογένεια, σύζυγο και παιδιά. Και υπηρέτριά σας σίγουρα δεν θα γίνω.
Στο εστιατόριο επικράτησε τέτοια σιωπή, που ακούστηκε ακόμη και κάποιος να ρίχνει ένα πιρούνι σε διπλανό τραπέζι.
Η κοπέλα κράτησε ήρεμα μια παύση και πρόσθεσε:
— Η παραγγελία σας θα είναι έτοιμη σε δεκαπέντε λεπτά.
Γύρισε και έφυγε με την ίδια αυτοπεποίθηση, χωρίς να κοιτάξει πίσω.
Στο τραπέζι απλώθηκε βαριά σιωπή. Οι συνεργάτες δεν χαμογελούσαν πια. Κάποιος χαμήλωσε το βλέμμα, κάποιος άλλος έκανε πως ασχολείται με το τηλέφωνό του.

Και ο σεΐχης καθόταν κοιτώντας την να φεύγει και για πρώτη φορά όλο το βράδυ δεν ήξερε τι να πει. Προσπαθούσε ακόμη να συνειδητοποιήσει πώς μια απλή σερβιτόρα μόλις τον είχε βάλει στη θέση του μπροστά σε όλους.