Ο άντρας μου ήρθε με τη νεαρή ερωμένη του και μεγαλόψυχα μου έδωσε μόλις μία ώρα για να μαζέψω τα πράγματά μου και να φύγω από το διαμέρισμά του. Όμως δεν είχε ιδέα τι επρόκειτο να κάνω μετά — και σύντομα και οι δύο μετάνιωσαν πολύ για την πράξη τους 😱😯
Έπλενα ήρεμα τα πιάτα στην κουζίνα. Το βράδυ ήταν ήσυχο, συνηθισμένο, τίποτα δεν προμήνυε προβλήματα. Ξαφνικά χτύπησε το κουδούνι. Τέτοια ώρα σχεδόν κανείς δεν ερχόταν σε μένα.
Πλησίασα την πόρτα, άνοιξα… και για μια στιγμή απλώς πάγωσα.
Στο κατώφλι στεκόταν ο Μαρκ — ο πρώην σύζυγός μου. Αλλά αυτό που με εξέπληξε περισσότερο ήταν ότι δεν είχε έρθει μόνος.
Πίσω από τον ώμο του στεκόταν μια νεαρή κοπέλα. Περίπου είκοσι πέντε χρονών. Μακριά ξανθά μαλλιά, έντονο μακιγιάζ, κοντό κίτρινο φόρεμα.
Από την έκπληξη δεν πρόλαβα να πω τίποτα και απλώς έκανα στην άκρη. Μπήκαν στο διαμέρισμα.
— Τι έγινε, κουφάθηκες; — ο Μαρκ χτύπησε τα δάχτυλά του μπροστά στο πρόσωπό μου.
Ανοιγόκλεισα τα μάτια προσπαθώντας να καταλάβω τι συμβαίνει.
— Τι;
— Έχεις μία ώρα, — είπε ψυχρά. — Μαζεύεις τα πράγματά σου και φεύγεις από εδώ.
Δεν κατάλαβα αμέσως τα λόγια του.
— Συγγνώμη… τι;
Ο Μαρκ αναστέναξε εκνευρισμένος.
— Είπα να μαζέψεις τα πράγματά σου. Χρειαζόμαστε αυτό το διαμέρισμα.
Έγνεψε προς το μέρος της κοπέλας.
— Αυτή είναι η Έμμα. Η νέα μου κοπέλα. Όμορφη, έτσι δεν είναι;
Η κοπέλα χαμογέλασε ελαφρά και με κοίταξε σαν να αξιολογεί ένα παλιό έπιπλο.
Με τον Μαρκ ζήσαμε μαζί σχεδόν είκοσι χρόνια. Χωρίσαμε πριν από λίγο περισσότερο από έναν χρόνο. Το διαζύγιο πέρασε ήρεμα. Τότε είπε ότι είχε κουραστεί από τον γάμο και ήθελε να αρχίσει μια νέα ζωή.
Για να είμαι ειλικρινής, κι εγώ είχα κουραστεί από τις συνεχείς απιστίες του.
Όταν χωρίζαμε, ο Μαρκ δήλωσε μεγαλόψυχα ότι αφήνει το διαμέρισμα σε μένα. Εκείνη την εποχή είχε ήδη μια νέα γυναίκα — μια πλούσια επιχειρηματία με την οποία μετακόμισε γρήγορα.
— Πάρε αυτό το διαμέρισμα, — είπε τότε. — Εμείς έχουμε κάτι καλύτερο.
Έτσι συνέχισα να ζω εδώ ήσυχα. Προφανώς η πλούσια ερωμένη τον άφησε, και έχω την αίσθηση ότι η Έμμα έχει κάποια σχέση με αυτό.
Και τώρα στεκόταν στην πόρτα μου και απαιτούσε να φύγω.
Στην αρχή ήθελα να καλέσω την αστυνομία. Αλλά μετά αποφάσισα να δω πώς θα τελειώσει όλο αυτό.
— Μαρκ, ας μιλήσουμε ήρεμα, — είπα. — Άλλωστε ζήσαμε μαζί είκοσι χρόνια.
Χαμογέλασε ειρωνικά.
— Δεν έχουμε τίποτα να συζητήσουμε.
Και αγκάλιασε επιδεικτικά την Έμμα από τη μέση.
— Έμμα, διάλεξε δωμάτιο. Είναι μόνο δύο. Το ένα έχει μπαλκόνι. Στο άλλο θα κάνω το γραφείο μου.
— Θέλω αυτό με το μπαλκόνι, — είπε εκείνη κοιτάζοντας γύρω το διαμέρισμα.
Τότε κατάλαβα ότι αυτό το τσίρκο έπρεπε να τελειώσει. Και έκανα κάτι, μετά το οποίο η ερωμένη έφυγε από το διαμέρισμά μου κλαίγοντας και ο άντρας μου μετάνιωσε πικρά για την αυθάδειά του 😱😯
— Περίμενε ένα λεπτό, — είπα ήρεμα. — Μαρκ, ας πάμε στο δωμάτιο να μιλήσουμε.
Δίστασε για μια στιγμή, αλλά μετά έγνεψε. Πήγαμε στο σαλόνι.
Έκλεισα την πόρτα και τον κοίταξα ήρεμα.
— Αυτό το διαμέρισμα είναι στο όνομά μου.
Κούνησε το χέρι αδιάφορα.
— Έλα τώρα.
— Εσύ ο ίδιος επέμεινες σε αυτό όταν άρχισαν τα προβλήματα με την επιχείρησή σου. Θυμάσαι τον συμβολαιογράφο; Τα έγγραφα; Τις υπογραφές;
Ο Μαρκ σιωπούσε.
Έβγαλα έναν φάκελο με έγγραφα και τον άνοιξα μπροστά του.
— Να. Το διαμέρισμα είναι εξ ολοκλήρου δικό μου.
Πριν από μερικά χρόνια είχε σοβαρά προβλήματα με την επιχείρησή του και ο ίδιος πρότεινε να μεταγραφεί η περιουσία στο όνομά μου, ώστε οι πιστωτές να μην πάρουν τίποτα. Τότε έλεγε ότι ήταν ένα προσωρινό μέτρο. Αργότερα η επιχείρησή του κατέρρευσε εντελώς.
Κοίταζε για πολλή ώρα τα χαρτιά και μετά αναστέναξε βαριά.
Και ξαφνικά όλη η αυτοπεποίθησή του εξαφανίστηκε.
— Με έδιωξαν, — είπε ήσυχα.
— Ποιος;
— Η Σοφία.
Τώρα όλα έγιναν ξεκάθαρα. Η πλούσια φίλη του τον είχε πετάξει έξω.
— Και αποφάσισες να επιστρέψεις εδώ; — τον ρώτησα.
Απέστρεψε το βλέμμα του.
— Απλώς δεν έχω πού να μείνω.
Έκλεισα ήρεμα τον φάκελο.
— Μαρκ, εδώ δεν έχεις τίποτα. Σύμφωνα με τα έγγραφα, όλα είναι δικά μου.
Προσπάθησε να πει κάτι, αλλά δεν έβρισκε λόγια.
— Παρεμπιπτόντως, το αυτοκίνητο και το εξοχικό είναι επίσης στο όνομά μου. Τα υπέγραψες όλα ο ίδιος όταν προσπαθούσες να σώσεις την επιχείρησή σου.
Κάθισε αργά στον καναπέ.
— Η Έμμα δεν το ξέρει… — είπε χαμηλόφωνα. — Νομίζει ότι όλα στη ζωή μου πάνε τέλεια.
Για μια στιγμή τον λυπήθηκα λίγο. Αλλά μόνο για λίγο.
— Μαρκ, εσύ έκανες αυτή την επιλογή. Κατέστρεψες ό,τι είχαμε. Τώρα αυτή είναι η δική μου ζωή και το δικό μου σπίτι.
Έμεινε σιωπηλός για πολλή ώρα, μετά σηκώθηκε και πήγε προς την πόρτα.
— Φεύγουμε, — είπε σύντομα στην Έμμα.
— Περίμενε… — είπε εκείνη μπερδεμένη. — Δεν είπες ότι αυτό είναι το διαμέρισμά σου;
Ο Μαρκ δεν απάντησε τίποτα. Απλώς άνοιξε την πόρτα και βγήκε.
Η κοπέλα στάθηκε για ένα δευτερόλεπτο μπερδεμένη και μετά έτρεξε πίσω του.