Η πεθερά μου άγγιζε συνεχώς τα τρόφιμά μου και έβαζε τους δικούς της κανόνες μέσα στο σπίτι μου, ενώ ο άντρας μου πάντα έπαιρνε το μέρος της. Τότε μου ήρθε μια ιδέα πώς να βάλω αυτή την θρασεία γυναίκα στη θέση της μια για πάντα 😢🫣
Η Λιουντμίλα έλεγε πάντα ότι το σπίτι είναι η δική της επικράτεια. Ένα μέρος όπου όλα βρίσκονται όπως εκείνη αποφάσισε. Όπου τα μπαχαρικά είναι στα σωστά βαζάκια, τα μαχαίρια δεν στομώνουν και κανείς δεν τρίβει τις κατσαρόλες με μεταλλικό σφουγγάρι.
Ο άντρας της, ο Σεργκέι, ήταν καλός άνθρωπος, αλλά πολύ μαλακός όταν επρόκειτο για τη μητέρα του, τη Βαλεντίνα Ιβάνοβνα.
— Απλώς θέλει να βοηθήσει, — επαναλάμβανε ο Σεργκέι κάθε φορά που η Λιουντμίλα έβρισκε μετακινημένα βαζάκια και πεταμένα τρόφιμα.
Αυτή η «βοήθεια» όμως έμοιαζε περίεργη. Η σάλτσα σόγιας και η πάστα τρούφας εξαφανίζονταν από το ψυγείο γιατί «μυρίζουν ύποπτα». Ένα καινούργιο τηγάνι γέμιζε γρατζουνιές. Μια ακριβή εμαγιέ κατσαρόλα κάποτε εμφανίστηκε με μια μαύρη κηλίδα στον πάτο.
Η Βαλεντίνα Ιβάνοβνα ζούσε στο διπλανό τετράγωνο και είχε ένα αντίγραφο των κλειδιών «για κάθε ενδεχόμενο». Αυτό το ενδεχόμενο συνέβαινε συχνά — και πάντα όταν οι ιδιοκτήτες έλειπαν.
Άνοιγε τα ντουλάπια, έψαχνε τα ράφια και το βράδυ έλεγε με ικανοποιημένο ύφος:
— Σας τακτοποίησα λίγο το σπίτι. Πέταξα τα παλιά πράγματα. Έφτιαξα και σούπα.
Η Λιουντμίλα έσφιγγε τα χείλη και σιωπούσε, ενώ ο Σεργκέι ζητούσε διστακτικά από τη μητέρα του να είναι πιο προσεκτική.
Η καμπή ήρθε στα γενέθλια του Σεργκέι. Η Λιουντμίλα ετοίμαζε ένα ρομαντικό δείπνο: αγόρασε θαλασσινά, καλό κρασί και ήθελε να περάσουν το βράδυ οι δυο τους.
Όταν γύρισε σπίτι νωρίτερα από το συνηθισμένο, είδε στην κουζίνα ένα τραπέζι στρωμένο. Στο τραπέζι κάθονταν η Βαλεντίνα Ιβάνοβνα και οι φίλες της. Στα πιάτα υπήρχαν εκείνες οι γαρίδες και ένα άδειο μπουκάλι κρασί στεκόταν στο κέντρο του τραπεζιού.
— Αποφασίσαμε να σας κάνουμε μια έκπληξη, — είπε χαρούμενα η πεθερά. — Τηγάνισα τα θαλασσινά σου με μαγιονέζα. Έτσι χορταίνει κανείς περισσότερο.
Η Λιουντμίλα κοίταξε σιωπηλά τα άδεια πιάτα και κατάλαβε ότι η υπομονή της τελείωσε. Και έκανε κάτι μετά από το οποίο η πεθερά όχι μόνο σταμάτησε να αγγίζει τα πράγματά της — αλλά φοβόταν ακόμη και να έρχεται στο σπίτι τους 😱😂
Την επόμενη μέρα ανακοίνωσε ήρεμα ότι φεύγει για τρεις ημέρες σε επαγγελματικό ταξίδι. Ο Σεργκέι θα είναι στη βάρδια. Μπορούν να έρχονται και να τακτοποιούν το σπίτι. Και άφησε στο ντουλάπι ένα βάζο «καθαριστικής μαρμελάδας» και ένα μπουκάλι σιρόπι.
Η Βαλεντίνα Ιβάνοβνα πίστευε πάντα στα λαϊκά γιατροσόφια και στο «ντετόξ». Στο σημείωμα έγραφε ότι το προϊόν είναι χρήσιμο, αλλά είναι σημαντικό να τηρείται η δοσολογία.
Η Λιουντμίλα ήξερε ότι κανείς δεν θα τηρήσει τη δοσολογία.
Όταν επέστρεψε, ο Σεργκέι την υποδέχτηκε με μπερδεμένο πρόσωπο.
— Κάτι παράξενο συνέβη με τη μητέρα μου, — είπε ήσυχα.
Η Βαλεντίνα Ιβάνοβνα αποφάσισε να ολοκληρώσει ολόκληρη τη «θεραπεία» μέσα σε μία μέρα. Έφαγε σχεδόν όλο το βάζο και το ήπιε με διπλή δόση σιροπιού.
Το αποτέλεσμα αποδείχθηκε υπερβολικά έντονο.
Η πεθερά μου άγγιζε συνεχώς τα τρόφιμά μου και έβαζε τη δική της τάξη στο σπίτι μου, ενώ ο σύζυγός μου έπαιρνε πάντα το μέρος της. Τότε μου ήρθε η ιδέα πώς να βάλω αυτή την θρασεία γυναίκα στη θέση της μια για πάντα.
Ένα από τα συστατικά έβαψε επίσης τη γλώσσα σε έντονο μπλε χρώμα. Όταν η Βαλεντίνα Ιβάνοβνα είδε τον εαυτό της στον καθρέφτη, τρόμαξε τόσο πολύ που τηλεφώνησε στον σύζυγό της, τον Ιβάν Πετρόβιτς, και απαίτησε να έρθει αμέσως.
Όταν έγινε σαφές ότι ήταν απλώς αντίδραση από υπερβολική δόση, ο φόβος μετατράπηκε σε προσβολή.
— Η Λιουντμίλα ήθελε να με δηλητηριάσει, — διαμαρτυρήθηκε.
— Υπήρχαν οδηγίες στο βάζο, — απάντησε ήρεμα η Λιουντμίλα. — Και βρισκόταν σε κλειστό ντουλάπι. Δεν ζήτησα από κανέναν να το δοκιμάσει.
Ο Ιβάν Πετρόβιτς κοίταξε σιωπηλά τη γυναίκα του. Ήξερε πολύ καλά τη συνήθειά της να ανοίγει ξένα ντουλάπια.
Το ίδιο βράδυ το αντίγραφο των κλειδιών επέστρεψε στη Λιουντμίλα.
Μετά από αυτό η Βαλεντίνα Ιβάνοβνα δεν ερχόταν πλέον χωρίς προειδοποίηση. Το ψυγείο έμεινε ανέγγιχτο, τα πιάτα άθικτα.
Και στο σπίτι της Λιουντμίλα επικράτησε ξανά ηρεμία.