Στο χωριό λέγονταν διάφορα, αλλά το γεγονός παρέμενε: δεν υπήρχε ο κουβαλητής, δεν υπήρχαν χρήματα και μερικές φορές δεν είχαν τίποτα να φάνε.
Η μητέρα γινόταν πιο αδύναμη κάθε μήνα. Τα φάρμακα ήταν ακριβά. Το κορίτσι σηκωνόταν ξημερώματα, εργαζόταν στο αγρόκτημα μέχρι το σκοτάδι, αλλά το ψωμί ήταν ελάχιστο. Μερικές φορές καθόταν στο παράθυρο και κοιτούσε το δρόμο, χωρίς να ξέρει τι να κάνει.
Και ακριβώς εκείνη τη στιγμή εμφανίστηκε στη ζωή τους ένας πλούσιος άνδρας. Ήταν περίπου σαράντα ετών. Ακριβό κοστούμι, ακριβό αυτοκίνητο, βαρύ βλέμμα ενός ανθρώπου που έχει συνηθίσει να μην του αρνούνται τίποτα.
Μπήκε στο σπίτι τους και είπε ήρεμα, σχεδόν αδιάφορα:
— Θα βοηθήσω τον πατέρα σου να βγει νωρίτερα. Θα κλείσω τα χρέη. Η οικογένειά σου δεν θα στερηθεί ποτέ ξανά τίποτα. Παντρέψου με και γέννησέ μου έναν γιο. Ούτως ή άλλως θα πεθάνω σε ένα χρόνο.
Μιλούσε σαν να συζητούσε για αγορά γης.
Το κορίτσι σιώπησε. Κοίταξε το πρόσωπό του, την αυτοπεποίθησή του, και ξαφνικά τον λυπήθηκε. Σαράντα ετών. Πλούσιος. Και όμως μόνος. Επανέλαβε ότι οι γιατροί του έδιναν το πολύ ένα χρόνο.
Το κορίτσι δέχτηκε. Όχι για τα χρήματα — έτσι έλεγε στον εαυτό της. Ούτως ή άλλως θα πεθάνει σε ένα χρόνο. Ο πατέρας θα βγει, η μητέρα θα λάβει θεραπεία. Τι είχε να χάσει;
Ο γάμος ήταν γρήγορος και ήσυχος.
Αλλά την πρώτη νύχτα συνέβη κάτι με το κορίτσι που την έκανε να τρομάξει εντελώς, και το επόμενο πρωί έφυγε από εκείνο το σπίτι 😨😲
Όταν ο άνδρας αποκοιμήθηκε, το κορίτσι δεν μπορούσε να κλείσει μάτι. Το σπίτι φαινόταν ξένο και κρύο. Σηκώθηκε για να περπατήσει στο διάδρομο και τυχαία είδε φως στο γραφείο. Η πόρτα ήταν μισάνοιχτη.
Στο τραπέζι υπήρχαν έγγραφα.
Δεν σκόπευε να διαβάσει ξένα έγγραφα. Αλλά το βλέμμα της σταμάτησε σε γνωστές λέξεις: ημερομηνία. Υπογραφή. Σφραγίδα κλινικής.
Προχώρησε αργά πιο κοντά.
Ήταν ιατρική γνωμάτευση. Πριν από μερικούς μήνες. Μαύρα σε άσπρο: η κατάσταση της υγείας ικανοποιητική. Πρόγνωση θετική. Καμία λέξη για θανατηφόρα ασθένεια.
Δίπλα υπήρχε άλλο έγγραφο — συμβόλαιο με δικηγόρο. Σε περίπτωση γέννησης παιδιού, όλη η περιουσία περνούσε στον κληρονόμο. Εάν δεν υπήρχε παιδί — μετά από ένα χρόνο ο γάμος ακυρωνόταν και εκείνη έμενε με τίποτα.
Αργότερα αποκαλύφθηκε ότι είχε πεθάνει πλούσιος συγγενής του και όλη η περιουσία του άφησε, με μία προϋπόθεση: έπρεπε να γίνει πατέρας μέσα σε ένα χρόνο.
Την χρησιμοποίησαν, της είπαν ψέματα, πίεσαν τη συμπόνια της, και μετά θα την πετούσαν έξω σαν άχρηστο αντικείμενο.