Όταν τα κορίτσια έγιναν λίγο παραπάνω από ενός έτους, μια ομάδα 75 γιατρών τόλμησε να πραγματοποιήσει μια από τις δυσκολότερες επεμβάσεις — αλλά όλα πήγαν άψογα και οι γιατροί κατάφεραν να τις χωρίσουν.
Θέλετε να δείτε πώς φαίνονται οι αδελφές μετά τον διαχωρισμό;
Όταν η Άννα και η Χόουπ Ρίτσαρντς γεννήθηκαν, από τα πρώτα δευτερόλεπτα της ζωής τους ήταν ξεκάθαρο ότι τίποτα δεν θα ήταν ίδιο με τα άλλα παιδιά.
Τα κορίτσια ήταν ενωμένα στο στήθος και στην κοιλιά: τα μικρά σώματά τους ενώνονταν από το στέρνο μέχρι τον αφαλό, μοιράζονταν κοινό διάφραγμα και ένα μεγάλο κομμάτι του ήπατος.
Ακόμη και οι καρδιές τους ήταν συνδεδεμένες μέσω ενός μεγάλου αγγείου, και οι γιατροί για πολύ καιρό δεν μπορούσαν να πουν αν ήταν δυνατός ένας ασφαλής διαχωρισμός.
Οι σιαμαίες αδελφές γεννήθηκαν ενωμένες στο στήθος και στην κοιλιά — και θα σοκαριστείτε όταν τις δείτε μετά την επέμβαση.
Οι γονείς τους, η Τζιλ και ο Μάικλ, κοίταζαν κάθε μέρα τις κόρες τους και ήλπιζαν ότι κάποια στιγμή τα κορίτσια θα ζούσαν ξεχωριστά.
Τους πρώτους μήνες της ζωής les κορίτσια έμειναν στο νοσοκομείο. Ήταν ξαπλωμένες δίπλα-δίπλα, αγγίζοντας πάντα η μία την άλλη στον ώμο ή στο μάγουλο.
Οι νοσοκόμες έλεγαν ότι όταν ξυπνούσε η μία, ξυπνούσε και η άλλη — σαν να είχαν κοινό ρυθμό. Αλλά επειδή το στήθος και η κοιλιά τους ήταν ενωμένα, δυσκολεύονταν να κάθονται, να γυρίζουν ή ακόμη και να ξαπλώνουν άνετα.
Οι γονείς δεν μπορούσαν να τις κρατήσουν ξεχωριστά στα χέρια — έπρεπε να τις σηκώνουν μαζί, στηρίζοντας προσεκτικά τον κοινό θώρακα.
Όταν τα κορίτσια έγιναν λίγο μεγαλύτερα από ενός έτους, η ομάδα των 75 γιατρών αποφάσισε να προχωρήσει στην επέμβαση. Οι προετοιμασίες κράτησαν μήνες: 3D μοντέλα, δεκάδες εξετάσεις, συσκέψεις ειδικών.
Στις 13 Ιανουαρίου 2018 ξεκίνησε η εξαιρετικά απαιτητική επέμβαση που διήρκεσε επτά ώρες. Οι χειρουργοί χώρισαν το ήπαρ, αποκατέστησαν τα διαφράγματα, έκοψαν το κοινό αγγείο και δημιούργησαν δύο ξεχωριστούς θωρακικούς και κοιλιακούς τοίχους.
Οι σιαμαίες αδελφές γεννήθηκαν ενωμένες στο στήθος και στην κοιλιά — και θα σοκαριστείτε όταν τις δείτε μετά την επέμβαση.
Όταν τις τοποθέτησαν σε δύο διαφορετικά χειρουργικά τραπέζια, επικράτησε σχεδόν ιερή σιωπή — η Άννα και η Χόουπ ήταν επιτέλους δύο.
Σήμερα τα κορίτσια μεγαλώνουν σαν φυσιολογικά παιδιά. Η Άννα πήγε πρώτη στο σπίτι, η Χόουπ λίγο αργότερα, αλλά γρήγορα έφτασαν στο ίδιο επίπεδο ανάπτυξης.
Παίζουν, γελούν, μαλώνουν, αγκαλιάζονται — αλλά πλέον ως δύο ξεχωριστά κορίτσια και όχι ως ένα αχώριστο σώμα.
Η μητέρα τους λέει ότι κάθε μέρα είναι ένα μικρό θαύμα — ένα θαύμα που ξεκίνησε εκείνη τη στιγμή που οι γιατροί χώρισαν για πρώτη φορά τα μικρά τους χεράκια και τους έδωσαν την ευκαιρία να ζήσουν τη δική τους ζωή.