Η γυναίκα μου λατρεύει την κηπουρική και περνάει ατελείωτες ώρες στον κήπο μας. Έχει μεγάλη ποικιλία από λουλούδια, και αυτό έχει γίνει αληθινό πάθος της. Μια μέρα, άρχισε να ποτίζει τον κήπο τα μεσάνυχτα, λέγοντας ότι το φως του φεγγαριού ήταν ιδιαίτερα ευνοϊκό. Στην αρχή δεν έδωσα σημασία, γιατί της αρέσει πάντα να δοκιμάζει νέα πράγματα με τον κήπο της. Διάβαζε πολύ για την κηπουρική και κάθε φορά που ανακάλυπτε κάτι καινούργιο, το δοκίμαζε αμέσως.
Όμως ένα βράδυ, όταν ξύπνησα και της πρότεινα να τη συνοδεύσω, αρνήθηκε λέγοντας πως θα της πάρει μόνο λίγα δευτερόλεπτα και δεν χρειαζόταν βοήθεια. Είχα μια αίσθηση ότι κάτι μου έκρυβε.
Το επόμενο βράδυ αποφάσισα να την ακολουθήσω διακριτικά. Ειλικρινά, περίμενα τα πάντα — εκτός από αυτό. Έμεινα άφωνος όταν ανακάλυψα τι έκανε πραγματικά.
Κάθε βράδυ η γυναίκα μου έβγαινε να ποτίσει τα λουλούδια, ισχυριζόμενη ότι το φως του φεγγαριού ήταν ιδανικό γι’ αυτό. Έμεινα σοκαρισμένος όταν ανακάλυψα την αλήθεια.
Εκείνο το βράδυ την ακολούθησα χωρίς να με καταλάβει. Τον τελευταίο καιρό είχε αλλάξει — ήταν πιο απόμακρη, πιο μυστικοπαθής, ειδικά τα βράδια. Όταν μου είπε ότι θα «ποτίσει τα λουλούδια», ένιωσα ότι κάτι δεν πάει καλά.
Την ακολούθησα από απόσταση. Πήγε στο βάθος του κήπου, όπου — προς μεγάλη μου έκπληξη — την περίμενε ένας άντρας που δεν γνώριζα.
Χαιρετήθηκαν οικεία, και τον αγκάλιασε. Πλησίασα αργά. Ο άντρας έτρεξε μέσα στη νύχτα. Η γυναίκα μου με κοίταξε σοκαρισμένη, αλλά της είπα ήρεμα: «Μπορείς να φύγεις μαζί του. Δεν θα σε κρατήσω. Θα χωρίσουμε.»